Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/10269 K.2023/968

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince kadın tarafından açılan davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraflarca temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 2016 yılında evlendiklerini, müvekkilinin evlilik birliği içerisinde birden fazla kez hamileliğinin düşük ile sonuçlandığını, bu süreçte davalının müvekkiline manevî destekte bulunmadığını, müvekkiline şiddet uyguladığını, davalının müvekkilinin abisinin eşi ile müvekkilini aldattığını, bu şahıstan çocuğu olduğunu, hali hazırda bu kadınla birlikte yaşamak suretiyle evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebebiyet verdiğini ileri sürerek tarafların boşanmalarına, müvekkili için 2.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 250.000,00 TL maddî ve 250.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde özetle; ileri sürülen iddiaları kabul etmediklerini, davacının eş olarak üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirmediğini, evlilik birliğinin son zamanlarında davacının müvekkilini evde istemediğini ve evden kovduğunu, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, davacının talep etmiş olduğu maddî ve manevî tazminat, tedbir ve iştirak nafakası taleplerinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla erkeğin, davacı kadının abisinin eşi ile birlikte olarak bu kişiden çocuk sahibi olduğu, sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği, erkeğin tam kusurlu davranışlarıyla birliğin temelinden sarsılmasına yol açtığı, kadının davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, davanın kabulüne davacı eş yararına takdir edilen aylık 800,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, kadın lehine 35.000,00 TL maddî 35.000,00 TL manevî tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; tazminatların ve nafakaların miktarı yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı erkek vekili tarafından ise kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle tarafların istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde özetle; tazminatların ve nafakaların miktarı yönünden temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

2.Davalı erkek vekili tarafından ise kusur tespiti, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda erkeğin kusurunun bulunup bulunmadığı, kusur belirlemesi, tazminatların ve nafakaların şartlarının oluşup oluşmadığı ve miktarları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesi, 174 üncü maddesi, 175 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,