Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/10298 K.2023/903

Taraflar arasındaki boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davaların kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- karşı davalı kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde; erkeğin ilgisiz olduğunu, birlik görevlerini yerine getirmediğini, sinkaflı küfürler ettiğini, ailesiyle görüşmesini engellediğini, aşağıladığını, hakaret ve küfür ettiğini, tehdit ettiğini, şiddet uyguladığını iddia ederek, 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereğince tarafların boşanmalarına, müvekkili lehine 1.000,00 TL tedbir, yoksulluk nafakası, 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminatın müvekkiline verilmesine, müvekkiline takılan ziynetlerin aynen iadesi, iadenin mümkün olmaması halinde bedeli olan şimdilik 2.000,00 TL nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı- karşı davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; kadının dava dilekçesindeki iddialarının doğru olmadığını, kadının saygısız ve geçimsiz davrandığını, üzerine düşen sorumluluklarını yerine getirmediğini, cinsel ilişkiyi reddettiğini, temizlik, birlik görevlerini yerine getirmediğini, kadın ve annesinin müvekkilini darp etmeye çalıştıklarını, vaktinin çoğunu ailesiyle birlikte geçirerek eşini ihmal ettiğini, soğuk ve isteksiz davrandığını, küçümsediğini, hakaret ettiğini, evi terk ettiğini belirterek, 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi gereğince tarafların boşanmalarına, müvekkili lehine 25.000,00 TL maddî, 25.000,00 TL manevî tazminatın davacı-davalıdan alınarak müvekkiline verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı- karşı davacı erkeğin, kadına sürekli hakaret ettiği, kadının ailesinin eve gelmesini istemeyip, ailesine hakaret ettiği, kadını yakınları ile görüştürmeme hususunda psikolojik baskı yaptığı, kadına fiziksel şiddet uyguladığı, davacı- karşı davalı kadının ise; evlilik birliğinin üzerine yüklediği sorumluluklarını yerine getirmediği, erkeğin ailesinin yanında surat astığı, erkeğe hakaret ve küfür ederek ve ondan çocuk yapmayacağının söyleyerek küçük düşürdüğü,

davalı-davacı erkeğin ağır kusurlu olduğu gerekçesi ile her iki davanın da kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası gereğince boşanmalarına, boşanmakla yoksulluğa düşeceği anlaşılan davacı-karşı davalı kadın yararına aylık 300,00 TL tedbir, 400,00 TL yoksulluk nafakası, boşanmakla eşinin desteğinden yoksun kalacağından ve kişilik haklarına saldırı gerçekleştiğinden kadın yararına 12.000,00 TL maddî, 15.000,00 TL manevî tazminata, davalı-karşı davacı erkeğin tazminat taleplerinin reddine, davacı-karşı davalı kadının ziynet talebi yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı kadın vekili; erkeğin boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatların miktarı ve ziynet talebinin reddedilen kısmı yönünden istinaf talebinde bulunulmuştur.

2.Davalı-karşı davacı erkek vekili; kadının boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen nafaka ve tazminatlar, reddedilen tazminat talepleri ile ziynet davasının kabul edilen kısmı yönünden istinaf talebinde bulunulmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ziynet alacağı davası dışında istinaf edilen hususlarda verilen İlk Derece Mahkemesi kararının doğru olduğu gerekçesi ile davacı-karşı davalı kadının ziynet alacağına yönelik istinaf talebinin kabulüne, davacı-karşı davalı kadının sair, davalı-karşı davacı erkeğin ise tüm istinaf talebinin esastan reddine, İlk Derece Mahkemesi kararının ziynet alacağına yönelik bölümlerinin kaldırılmasına ve yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı- karşı davacı erkek vekili; boşanmaya neden olan olaylarda davacı-karşı davalı kadının kusurlu olduğunu, asıl davanın kabulünün hatalı olduğunu, davacı-karşı davalının iddialarının ispatlanmadığını, davacı-karşı davalı kadının, maddî, manevî tazminat ve nafaka taleplerinin reddinin gerektiği, müvekkilinin tazminat taleplerinin kabulünün gerektiğini ileri sürerek; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacı-karşı davalı kadın tarafından açılan boşanma davasının kabulünün yerinde olup olmadığı, taraflar arasındaki geçimsizlikte kusurun kimden kaynaklandığı, erkeğin tazminat taleplerinin reddi ile kadın yararına hükmedilen tazminat ve nafaka verilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri .

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,