Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/10525 K.2023/1491

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; davalının müvekkilini ve ailesini aşağıladığını, hakaret ettiğini,sıkça sebepsiz borçlandığını, gereksiz ve kontrolsüz para harcadığını, ailesi ile görüşmesini engellemeye çalıştığını, müvekkilinin anne ve babasının torunlarını görmesine müsade etmediğini, cinsel birlikteliğe yanaşmadığını ve müşterek evi iki kez terk ettiğini, 25 gün sonra geri geldiğini belirterek evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, müşterek çocuğun velâyetinin müvekkile verilmesini, çocuk yararına aylık 300,00 TL iştirak nafakasına, 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata, yargılama gideri ve vekâlet ücretinin davalıdan alınmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; erkeğin müvekkile ve ailesine tehdit ve hakaret ettiğini, müvekkilinin sürekli baskı gördüğünü, şiddete varan davranışlarının olduğunu, çocuğa davacı erkeğin annesinin ismini mecburen koyduğunu, psikolojik, fiziksel ve cinsel şiddet uyguladığını, alkol sorunu olduğunu belirterek asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüyle,evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, müşterek çocuğun velâyetinin müvekkile verilmesini, çocuk yararına 1.000,00 TL tedbir iştirak nafakasına, müvekkili yararına 800,00 TL tedbir yoksulluk nafakasına, 100.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata, karar verilmesine, yargılama gideri vekâlet ücretinin davacıdan alınmasını talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, davalının kocasından habersiz eşyaları toplayıp götürdüğü, evin demirbaşı olan eşyayı dahi söküp aldığı,birbirlerinden şikayet ettikleri, davalının kocasına yüksek sesle bağırdığı, davacı ...'in karısına hakaret ettiği, alın götürün şeklinde konuştuğu, davacının babasının davalının kolunu kırdığını, erkeğin kadının hastalığı ile ilgilenmediği, memleketinde olan ceviz tarlasıyla ilgilendiği birliğin sarsılmasında erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğu,

davanın ve karşı davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca uyarınca boşanmalarına, müşterek çocuğun velâyet hakkının davalı-davacı anneye verilmesine, çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına, müşterek çocuk lehine aylık 400,00 TL tedbir ve iştirak nafakası ile davalı-davacı kadın yararına yasal koşulları oluştuğu gerekçesiyle 15.000,00 TL maddî, 10.000,00 TL manevî tazminatın davacı-davalı erkekten alınarak davalı-davacı kadına ödenmesine,

fazlaya ilişkin taleplerin ve boşanmakla yoksulluğa düşmeyecek olan davalı-davacı kadının yoksulluk nafakası ile ağır kusurlu davacı-davalı erkeğin maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1-Davacı-davalı vekili; kadının eşyaları aldığını,evi terkettiğini belirterek kusur ve tazminatlar yönünden süresinde istinaf yoluna başvurmuştur.

2-Davalı-davacı vekili; müvekkilinin evi terketmek zorunda kaldığını, erkeğin babası tarafından kolunun kırıldığını belirterek kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatların miktarı yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1-Davacı-davalı vekili; kadının eşyaları aldığını, evi terkettiğini belirterek kusur ve tazminatlar yönünden süresinde temyiz yasa yoluna başvurmuştur.

2-Davalı-davacı vekili; müvekkilinin evi terketmek zorunda kaldığını, erkeğin babası tarafından kolunun kırıldığını belirterek kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatların miktarı yönünden temyiz yasa yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; birliğin sarsılmasına neden olan geçimsizlikten taraflar yönünden kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve miktarları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 166 ıncı, 169 uncu maddesi,174üncü maddesi,175inci maddesi. 182 nci, 327 nci, 328 inci, 330 uncu maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu ( 6098 sayılı Kanun) 50 inci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı-davalı erkeğin tüm, davalı-davacı kadının aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-davacı kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat azdır. O hâlde, mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ve 6098 sayılı Kanun'un 50 inci ve 51 inci maddelerinde düzenlenen hakkaniyet kuralları dikkate alınarak davalı-davacı kadın yararına 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca daha uygun miktarda maddî ve manevî tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kadın yararına hükmedilen tazminatlar yönünden ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının davalı-davacı kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminat miktarları yönlerinden davalı-davacı kadın yararına BOZULMASINA,

3. Yukarıda (1) numaralı paragrafta belirtildiği üzere davacı -davalı erkeğin tüm, davalı -davacı kadının diğer temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ...'e yükletilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde yatıran ...'e iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,