Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/10546 K.2023/1614

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince kadın tarafından açılan davanın reddine, erkek tarafından açılan davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın kadın vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı kadın vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin ablası olan Y.'in kocası ile davalının ilişkisinin olduğunun sonradan ortaya çıktığını, hatta davalı ile eniştesi U.'ı müşterek evde yakaladığını, davacının bu durumu itiraf ederek af dilediğini, bu duruma bazı akrabalarının da tanık olduğunu, sonrasında davalının ailesinin gelerek davalıyı götürdüklerini, davalının sadakat yükümlülüğünü ağır bir şekilde ihlal ettiğini, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesini, 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminatın hüküm altına alınmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; eşinin müvekkiline hakaretlerde bulunduğunu şiddet gösterdiğini, davacı-karşı davalının eniştesi olan U.'ın bazı kötü huylarını davacı-karşı davalının bildiği halde, eniştesinin eşine olan tutum ve davranışlarına sessiz kaldığını, asıl davanın reddine, karşı davalarının kabulü ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesini, çocuk ve müvekkili için aylık ayrı ayrı 600,00 TL tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakası ile 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminatın hüküm altına alınmasını talep ve karşı dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, U. Ö.'in tarafların müşterek evinde davalı kadın ile birlikte olduğunun anlaşılmasının ardından çıkan tartışma sonucu görülen ceza dosyasında tarafların ve tanıkların ifadeleri ve işbu dosyada dinlenen tanık beyanları dikkate alındığında kadının, erkeğin ablasının eşi olan U.

Ö. ile sadakatsiz davranışlarda bulunduğu hususu sabit olduğu gerekçesi ile davacı-karşı davalı erkek tarafından açılan boşanma davasının kabulü ile, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki tesisine, ortak çocuk için aylık 250,00 TL tedbir, 1.000,00 TL iştirak nafakası ile davacı-karşı davalı erkek lehine 10.000,00 TL maddî, 20.000,00 TL manevî tazminata, kadın tarafından açılan karşı boşanma davasının ve taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-karşı davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kabul edilen asıl boşanma davası, reddedilen karşı boşanma davası, kusur tespiti, aleyhine hükmedilen tazminatlar, reddedilen yoksulluk nafakası ve tazminat talepleri yönünden süresinde istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle kadın vekilinin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-karşı davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkilin sadece U. Ö. ile konuşmak ve kendisini rahatsız etmemesini söylemek için eve çağırdığını, müvekkiline iftira atıldığını belirterek kabul edilen asıl boşanma davası, reddedilen karşı boşanma davası, kusur tespiti, aleyhine hükmedilen tazminatlar, reddedilen yoksulluk nafakası ve tazminat talepleri yönünden süresinde temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; erkeğin boşanma davası şartlarının oluşup oluşmadığı, kusur tespiti,delillerin takdirinde hata edilip edilmediği, erkek lehine hükmedilen tazminatların koşullarının oluşup oluşmadığı ve miktarları ile kadının yoksulluk nafakası ve tazminat taleplerinin reddinin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un4 üncü maddesi, 166 ncı maddesi, 174 üncü maddesi, 175 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,