Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/10561 K.2023/847

Davacı tarafından açılan nafaka artırım davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; anlaşmalı olarak boşandıklarını, boşanma ilamı ile her bir çocuk yararına aylık 1.000,00 TL iştirak nafakası ile sağlık harcamaları, servis giderleri, okul yemek giderleri, yurt içi ve yurt dışı seyahat giderleri, ders kitapları, okul kıyafetleri ve diğer kırtasiye giderlerinin de davalı baba tarafından ödenmesine karar verildiğini, davalı babanın ödeme yapmadığını, icra takibi başlatmak zorunda kaldığını, karar tarihinin üzerinden çok zaman geçtiğini ve çocukların masraflarının artığını ileri sürerek her bir çocuk yararına aylık 5.000,00 TL iştirak nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı asıl cevap dilekçesinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu, çocukların tüm masraflarını karşıladığını, ihtiyaçlarında artış olmadığını aksine kendisinin gelirinde azalma olduğunu, yeniden evlendiğini ve yükümlülüklerinin arttığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 25.03.2016 tarih ve 2014/1232 Esas ve 2016/349 Karar sayılı kararı ile boşanma protokolü gereğince müşterek çocukların artan giderlerinin de davalının yükümlülüğünde olduğu göz önüne alınarak boşanma davasından itibaren geçen zaman, protokol hükümleri ve başlangıçtaki denge gözetilmek suretiyle davanın kısmen kabulüne, her bir çocuk yararına belirlenen 1.000,00 TL nafakanın dava tarihinden itibaren 1.200,00 TL olarak devamına karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından miktarlar yönünden temyiz talebinde bulunulmuştur.

2. Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 24.10.2018 tarih ve 2018/5498 Esas, 2018/10545 Karar sayılı kararı ile müşterek çocukların yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, davacı anne ile nafaka yükümlüsü babanın ekonomik durumu gözetilerek belirlenen nafaka miktarının az olduğu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 4 üncü maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesinin bozmaya uyularak verdiği 30.09.2019 tarih ve 2019/149 Esas, 2019/804 Karar sayılı kararı ile boşanma protokolü gereğince müşterek çocukların artan giderlerinin de davalının yükümlülüğünde olduğu göz önüne alınarak boşanma davasından itibaren geçen zaman, protokol hükümleri ve başlangıçtaki denge gözetilmek suretiyle davanın kısmen kabulüne, her bir çocuk yararına belirlenen 1.000,00 TL nafakanın dava tarihinden itibaren 1.500,00 TL artırılarak aylık 2.500,00 TL iştirak nafakasına karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle, boşanma ilamı ile her bir çocuk yararına hükmedilen iştirak nafakası ile bunun yanında sağlık harcamaları, servis giderleri, okul yemek giderleri, yurt içi ve yurt dışı seyahat giderleri, ders kitapları, okul kıyafetleri ve diğer kırtasiye giderlerinin de davalı baba tarafından ödenmesi gerektiği ancak davalı babanın ödeme yapmadığını, icra takibi başlatmak zorunda kaldığını, karar tarihinin üzerinden çok zaman geçtiğini ve çocukların masraflarının artığını ileri sürerek her bir çocuk yararına aylık 5.000,00 TL iştirak nafakasına karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın nafaka miktarı yönünden bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Dairemizin 31.03.2022 tarih ve 2022/1930 Esas, 2022/3133 Karar sayılı kararı ile mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacı vekili karar düzeltme talebinde özetle; davanın açıldığı tarih ile karar verilen tarih arasında dahi çok zaman geçtiğini, çocukların artık ergin olduğunu ancak belirlenen miktarın çocukların hiç bir ihtiyacına yetmediğini, çocukların ihtiyaçlarının değiştiği gibi davalı babanın da ekonomik durumunun değiştiğini bu değişimi iyi yönde olduğunu, eksik inceleme ile karar verildiğini karar düzeltme talebinin kabulü ile hükmün Dairenin onama kararının kaldırılmasına Mahkemce kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, dava konusu nafaka miktarının dosya kapsamın ve hakkaniyete uygun belirlenip belirlenmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı madde, 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü madde, 182 inci madde hükümleri.

3. Değerlendirme 1. Yargıtay kararının düzeltilmesi 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Mahkemece verilen karar, Dairemizce yasal ve hukuki dayanakları gösterilmek suretiyle onanmış olup, temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre karar düzeltme istemi 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesindeki nedenlerden hiçbirisine dayanmamaktadır. Bu nedenle yerinde olmayan istemin reddi gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Karar düzeltme talebinin REDDİNE,

1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesinin son fıkrası ve 4421 sayılı Kanun'un 2 nci ve 4 üncü maddesinin (b) bendinin (1) inci alt bendi delaletiyle takdiren 660,00 TL para ceza ile 375,10 TL karar düzeltme ret harcının düzeltme isteyenden tahsiline,