Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/10738 K.2023/1644

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma ve ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince karşı boşanma davasının reddine, asıl boşanma ile ziynet alacağı davalarının kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen esastan reddine, kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak bu yönlerden yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle boşanmalarını, müvekkili yararına 200.000,00 TL maddî, 200.000,00 TL manevî tazminata; ortak çocuk için 1.500,00 TL iştirak nafakasına; davacıya ait 13 tane ... burma 35 gram (22 ayar) bilezik, 9 tam altın, 1 tane yarım altın, 1 tane çeyrek altın, 102 gram set (24 ayar) , 1 tane altın saat, 27.700,00 TL takılan para olmak üzere fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı erkek vekili süresinde verdiği cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne, tarafların evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle boşanmalarını, ortak çocuk için aylık 1.500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına; müvekkili yararına aylık 2.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin karşı boşanma davasının reddine, kadının karşı boşanma davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuk yararına aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, nafakanın devam eden yıllarda kararın kesinleşmesi tarihi itibariyle TÜİK'in belirlediği ÜFE oranında arttırılmasına;

kadın yararına aylık 300,00 TL nafakası ile aylık 600,00 TL yoksulluk nafakasına, nafakanın devam eden yıllarda kararın kesinleşmesi tarihi itibariyle TÜİK'in belirlediği ÜFE oranında arttırılmasına; kadın yararına 30.000,00 TL maddî ve 25.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin tazminat taleplerinin reddine; kadının ziynet alacağı davasının kabulüne, 139.250,00 TL ziynet alacağının 1.000,00 TL'sinin dava tarihi olan 20.08.2019 tarihinden, 138.250,00 TL'sinin ıslah tarihi olan 24.09.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte erkekten alınarak kadına ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-karşı davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı-k.davalı kadının boşanma ve ziynet alacağı davasının kabulünün ve kusur belirlemesinin hatalı olduğunu, müvekkilinin boşanma davasının kabulü gerektiğini belirterek; kadının kabul edilen boşanma ve ziynet alacağı davaları ile erkeğin reddedilen boşanma davası yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin; ziynet alacağına yönelik istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının ilgili bentlerinin kaldırılmasına, bu hususta yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına; davacı-karşı davalı kadının ziynet alacağı davasının reddine; erkeğin diğer istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; taraflar arasındaki 30.09.2022 tarihli anlaşma belgesi dikkate alınarak karar verilmesi gerektiğini, ziynet alacağı davasının reddinin hatalı olduğunu belirterek ziynet alacağı davasının reddi yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; ziynet alacağı davası yönünden taraflarca imzalanmış 30.09.2022 tarihli anlaşma belgesi gereğince karar verilmesi gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Davacı-karşı davalı kadın temyiz dilekçesinde; dilekçe ekinde sunduğu 30.09.2022 tarihli taraflarca imzalanmış anlaşma belgesi gereğince işlem yapılması talebini bildirmiş olup sunulan anlaşma belgesi gereğince kadının ziynet alacağı davası hakkında bir karar verilmek üzere, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ziynet alacağı davası yönünden BOZULMASINA,

İstek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,