Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/10834 K.2023/1574

Taraflar arasındaki tedbir nafakası ve ortak konutun kadın eş ve çocuklara özgülenmesi talepli davanın yapılan yargılaması sonucunda, İlk Derece Mahkemesince kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekilince istinaf edilmesi üzerine, davalı erkek vekilinin tedbir nafakalarına yönelik istinaf isteminin esastan incelemeye geçilmeksizin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun ( 6100 sayılı Kanun) 346 ncı ve 352 nci maddeleri gereğince usulden reddine, davalının ortak konut ve eşyaların kadına ve çocuklara özgülenmesi kararına yönelik istinaf taleplerinin 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların evlilik birliği devam ederken birçok kez tartışma yaşadığını, 13.10.2018 tarihli son tartışma sırasında davalı erkeğin kadına yönelik tehdit ve hakaretlerde bulunduğunu, darp ederek yaraladığını, bu eyleminden dolayı davalının ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/549 Esas, 2021/1 Karar sayılı dosyasından yargılanarak ceza aldığını, erkeğin ...

2. Aile Mahkemesi'nin 2017/682 Esas, 2019/748 Karar sayılı dosyası ile 20.10.2017 tarihinde boşanma davası açtığını, açılan davanın reddine karar verildiğini ve bu davanın 10.03.2021 tarihinde kesinleştiğini, kadının ortak konutta ortak çocuklarla birlikte kaldığını, çocukların yaşlarının küçük olması nedeniyle çalışamadığını, gerek ortak konutun masrafların, gerekse zorunlu giderlerin kadın tarafından karşılanmasının mümkün olmadığını, çevreden aldığı yardımlar ile kendisi ve çocukların hayatını idame ettirmeye çalıştığını belirterek, ortak konutun kadın ve ortak çocukların kullanımına özgülenmesine,

kadın lehine 1.000,00 TL, ortak çocuklar lehine ayrı ayrı 1.000,00 TL tedbir nafakasına karar verilmesini, bu nafakaların her yıl ÜFE oranında artırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; karayollarında yol yapım işinde özel firmalarda işçi olarak çalıştığını, çalıştığı işin mevsimlik olduğunu, bahar ayında işin açıldığını, havaların soğuması ile de kapandığını, 2017 yılında Kurban Bayramı izni için evine geldiğini, davacı ile aralarında herhangi bir sorun ve tartışmanın olmadığını, ancak ertesi gün polislerin ikametine gelerek hakkında uzaklaştırma kararı olduğunu belirterek kendisini evden uzaklaştırdıklarını, bu olay sonrası ...

2. Aile Mahkemesi'nde boşanma davası açtığını ve davanın reddedilerek kesinleştiğini, evden uzaklaştırıldığından beri otelde kaldığını, davacının taleplerinin haksız olduğunu, talep edilen nafakaları ödeyecek gücü bulunmadığını, davacı kadının kusurlu olduğunu ve nafaka talep etme hakkı bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında yaşandığı iddia olunan fiziksel şiddet olayıyla ilgili davalının adli para cezasına mahkumiyetine karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini, davalı tarafından iş bu dava öncesinde açılan boşanma davasının reddine karar verildiğini, tarafların uzun süredir ayrı yaşadıklarını, bu durum karşısında tarafların ayrı yaşamakta olmalarının davacı yönünden haklı sebep teşkil ettiğini, kadının ortak çocuklarla birlikte evliliğin fiilen devam ettiği süreçteki ortak konutta yaşamakta olduğunu ve herhangi bir sürekli ve düzenli geliri bulunmadığını,

çocuklarının yaşlarının küçük olması sebebiyle çalışma imkanı bulunmadığını, buna karşılık davalının mevsimlik de olsa çalışıyor olduğunu ve çalışma imkanına sahip olduğunu belirterek davanın kısmen kabulüne ortak konutun ve konuttaki ev eşyalarının davacı kadına ve ortak çocuklara özgülenmesine, davacı kadın yararına dava tarihinden itibaren aylık 600,00 TL, ortak çocuklar yararına aylık ayrı ayrı 450,00 TL tedbir nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili tarafından hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek özetle; erkeğin yol yapım işinde özel firmalarda mevsimlik işçi olarak çalıştığını, erkeğin bir dairesi olduğunu ve burada eşi ve çocuklarının yaşadığını, uzaklaştırma tarihinden itibaren ortak konutu kullanamadığını, bu konutu erkeğin evlenmeden önce satın aldığını, mal paylaşımına konu olmadığını, taraflar arasında resmi evliliğin devam ettiğini ancak tarafların 2017 yılından itibaren ayrı yaşadıklarını belirterek kararın tamamı yönünden kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusunun tedbir nafakası talebine ilişkin olduğunu, Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacı yararına aylık 600,00 TL ortak çocuklar için ayrı ayrı aylık 450,00 TL tedbir nafakasına hükmedildiğini, 6100 sayılı Kanun'un 341 inci maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen kesinlik sınırının 01.01.2022 tarihinden itibaren 8.000,00 TL'ye çıkarıldığını,

davacı tarafından kendisi ve ortak çocuklar için talep edilen ve Mahkemece kabul edilen tedbir nafakasının yıllık miktarının (600,00 TL X 12) 7.200,00 TL ve (450,00 TL X 12) 5.400,00 TL olup her biri için ayrı ayrı 8.000,00 TL'nin altında olduğunu, dolayısıyla davalının tedbir nafakalarına yönelik istinaf isteminin esastan incelemeye geçilmeksizin 6100 sayılı Kanun'un 346 ncı ve 352 nci maddeleri gereğince usulden reddine kesin olarak,

davalının ortak konut ve eşyaların özgülenmesi kararına yönelik istinaf taleplerinin 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine temyiz yolu açık olarak karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarla, İlk Derece Mahkemesinin hatalı değerlendirme ile karar verdiğini, hiçbir şekilde hak sahibi olamayacağı bir konutu diğer eşe tahsis etmenin adil hakkaniyetli bir sonuç ortaya koymadığını, nafakanın gerekçesinin yasal düzenleme gereğince bir nebze olsa da kabul etmenin mümkün olduğunu fakat konutun tahsisi kararında açık yanlış bir değerlendirme yapıldığını belirterek kararın ortak konutun özgülenmesi yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, kadının ayrı yaşamakta haklılığının ispatlanıp ispatlanmadığı ile konut tahsisi için gerekli şartların gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 179 uncu ve 197 nci maddeleri; 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,