Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/10898 K.2023/382

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın ferilerine karar verilmiştir.

Karara karşı her iki taraf istinaf başvurusunda bulunmuş, davalı karşı davacı erkek vekilinin istinaf yoluna başvurması üzerine davacı-karşı davalı kadın vekili süresi içinde farklı yönlerden tekrar katılma yolu ile istinaf başvurusunda bulunmuş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı -karşı davalı kadın vekilinin katılma yolu ile istinaf başvuru hakkı bulunmadığından katılma yoluyla istinaf başvurusunun reddine, tarafların istinaf başvurularının da ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-karşı davalı kadın vekili ve davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 18.05.2022 tarihli ve 2022/2503 Esas, 2022/4642 Karar sayılı kararı ile bozulmuştur.

Dairemiz bozma kararına Bölge Adliye Mahkemesince direnilmesi üzerine karar davacı-karşı davalı kadın vekili ve davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede;

18.05.2022 tarihli ve 2022/2503 Esas, 2022/4642 Karar sayılı bozma kararına Bölge Adliye Mahkemesince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu`nun (6100 sayılı Kanun) 348 inci maddesinin birinci fıkrasına göre başvurma hakkı bulunmayan veya başvuru süresini geçirmiş olan tarafın cevap dilekçesi ile birlikte katılma yolu ile başvurma hakkının bulunduğu,

bu madde düzenlemesine göre hüküm kendisi yönünden kesin mahiyette bulunan tarafın istinaf başvuru hakkı bulunmamasına rağmen katılma yolu ile başvurma hakkını kullandığında bu başvurusunun incelenebileceğinin veya gerekçeli kararın usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen yasal süresi içinde istinaf başvuru hakkını kullanmayıp bu süreyi geçiren tarafın katılma yolu ile başvurma hakkını kullandığında bu başvurusunun incelenebileceği, davanın boşanma davası olması durumunda bir istisnanın mevcut olmadığı,

gerekçeli karar kendisine tebliğ edilen tarafın istinaf yoluna başvurduktan sonra iki haftalık yasal süresi içinde tekrar ek istinaf dilekçesi verme hakkına sahip olduğu gerekçeleri ile direnme kararı verilmiştir.

Dosyanın yapılan incelemesinde davacı karşı davalı kadın vekilinin İlk Derece Mahkemesi kararına karşı tazminat ve nafaka miktarları yönünden istinaf kanun yoluna başvurduğu, davalı karşı davacı erkeğin süresinde istinaf kanun yoluna başvurması üzerine bu sefer istinaf ettiği hususlardan farklı olarak erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönlerinden katılma yolu ile istinaf başvurusunda bulunduğu anlaşılmaktadır.

Katılma yolu ile istinaf yoluna başvurma hakkını düzenleyen 6100 sayılı Kanun'un 348 inci maddesinin birinci fıkrasına göre istinaf dilekçesi kendisine tebliğ edilen taraf, başvurma hakkı bulunmasa veya başvuru süresini geçirmiş olsa bile, vereceği cevap dilekçesi ile istinaf yoluna başvurabilir.

Madde lafzına bakıldığında istinaf yoluna başvuru hakkı bulunmayan veya istinaf başvuru süresini geçiren tarafın bile katılma yolu ile istinaf başvurusunda bulunabileceği anlaşılmaktadır. Taraflardan birinin süresinde istinaf kanun yoluna başvurmuş olmasının, diğer tarafın kararı istinaf etmesi üzerine tekrar katılma yolu ile istinaf kanun yoluna başvuramayacağı madde metninden çıkarılmamaktadır.

Davacı-karşı davalı kadın vekilinin istinaf yoluna başvurduktan sonra iki haftalık yasal süresi içinde tekrar ek istinaf dilekçesi verme hakkına sahip olması, katılma yolu ile istinaf yoluna başvurma hakkını ortadan kaldırmaz.

Davacı-karşı davalı kadın vekilinin kararın farklı yönlerini istinaf ettiği katılma yolu ile istinaf dilekçesinin Bölge Adliye Mahkemesince incelenmesi gerektiği bu nedenle Dairemiz kararının usûl ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.