Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/10939 K.2023/1550

Taraflar arasındaki davacı erkek tarafından açılan boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; sürekli aşağıladığını, hakaret ettiğini, evden kovduğunu, silah çektiğini, birlik görevlerini yerine getirmediğini, erkeğin elbiselerini gereksiz çöpe attığını, iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereğince davasının kabulüne tarafların boşanmalarına, velâyetin babaya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap ve ikinci cevap dilekçesinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu, erkeğin kadının elbiselerini yaktığını, şiddet uyguladığını, sadakatsiz olduğunu, birlik görevlerini yerine getirmediğini, hakaret ve küfür ettiğini, davanın reddine, aksi halde müşterek çocukların velâyetinin tarafına verilmesine, müşterek çocuk ... yararına 250,00 TL, müşterek çocuk ... yararına aylık 150,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına 300,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile kadın yararına 30.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminatın yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği, birlik görevlerini yerine getirmediği, kadının ise davacı ile ilgilenmediği, "Allah belanı versin" gibi sözler kullanarak hakaret ettiği gerekçesi ile 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına, velâyetin anneye verilmesine,kadın yararına aylık 300,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, kadın yararına 15.000,00 TL maddî ve 10.000,00 TL manevî tazminata, çocuklar yararına aylık 150,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; erkek eşin tam kusurlu olduğunu, kadın eşin kusurunun olmadığını, erkeğin maddî ve manevî şiddetine kadının tepkisiz kalmasının beklenemeyeceğini, boşanma kararı verilmesi için davalının az da olsa kusurunun olması gerektiğini, İlk Derece Mahkemesinin davanın kabulü kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu bildirerek ileri sürerek kararın kaldırılmasını, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasındaki evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı iddiasının ve davalının boşanmayı gerektirecek kusurlu bir davranışının ispat edilemediği, kadının tepkisel davranışlarını anlatan, yer-zaman unsuru belli olmayan ve çelişki yaratan erkeğin tanıklarının beyanına itibar edilemeyeceği, kadına yüklenecek kusurlu bir davranışın bulunmadığı, Mahkemece erkeğe yüklenen kusurlu davranışların dosyadaki deliller ile kanıtlandığı, davalı kadının evlilik birliğinin devamını istediği, itirazının hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmadığı,

davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) birinci fıkrasının (b) bendinin (2) inci alt bendi gereğince kadının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi karının kaldırılmasına yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle erkeğin boşanma davasının reddine, kadın yararına aylık 300,00 TL tedbir nafakasına, çocuk ... yararına ... olduğu tarihe kadar aylık 250,00 TL tedbir nafakasına, çocuk ... yararına aylık 150,00 TL tedbir nafakasına, kadın yararına vekâlet ücretine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; davanın kabulü gerektiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacı erkek tarafından açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte davalı kadından kaynaklanan bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, davanın kabulü şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı ve 194 üncü maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,