Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/10963 K.2023/1987

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; kadının eşine sürekli hakaret edip aşağıladığını, sorumluluklarını yerine getirmediğini, duyarsız olduğunu, kıskanç davranışları olduğunu, büyü yaptırdığını, erkeğin kardeşi Songül boşanıp tarafların evine geldiğinde onu istemediğini, erkeği ve Songül'ü evden kovduğunu, erkek iş kazası geçirip hastanede yattığında ilgilenmediğini iddia ederek; tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap/ ve ikinci cevap dilekçesinde özetle; erkeğin başka kadın için evi terk ettiğini, 9 yıldır eşini ve çocukları arayıp sormadığını, ihtiyaçlarla ilgilenmediğini, taraflar birlikte iken ailesinin etkisiyle kadına şiddet uyguladığını, evden kovduğunu, hakaret ve küfürler ettiğini ileri sürerek; davanın reddine, boşanmaya karar verilmesi halinde de boşanmanın fer'îlerine hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; boşanmaya sebebiyet veren ve gerçekleşen olaylarda başka bir kadın ile birlikte yaşamak için evi terk eden, süreç içinde eşini ve çocuklarını arayıp sormayan ve eve bakmayan, sorumluluklarını yerine getirmeyen erkeğin ağır, eşinin ailesini istemeyip ilgisiz davranan kadının az kusurlu olduğu gerekçesi ile; davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası uyarınca boşanmalarına karar verilmiş ve boşanmanın fer'îlerine hükmedilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; erkeğin süresinde bildirmediği delillerinin de toplandığını, erkeğin sadakatsiz olduğunun, evi terk ettiğinin, ilgisizliğinin ve hakaret ettiğinin ispatlandığını, tanıklarının görgüye dayalı beyanı olmadığını, bu beyanlarla kadına kusur yüklenemeyeceğini, tanık beyanlarındaki hususlara dava dilekçesinde dayanılmadığını, kadının kusurunun kanıtlanmadığını, davanın reddedilmemesi halinde de tazminatlar ile çocuk lehine hükmedilen nafakaların miktarının az olduğunu, kadın lehine nafakaya hükmedilmemesinin doğru olmadığını ileri sürerek; kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı ancak bu durumun davacı erkeğin İlk Derece Mahkemesince kabul edilen kusurlu davranışları nedeniyle gerçekleştiği, davalı kadına atfı kabil bir kusur bulunmadığı, erkek tanığı Songül'ün beyanlarının bir kısmının eskiden yaşanmış olaylara ilişkin olduğu ve bir kısmının da sebep ve saiki açıklanamayan, inandırıcı olmaktan uzak, soyut beyanlar olduğu, davanın kabulüne karar verilebilmesi için davalı kadının az da olsa kusurlu bir davranışının ispatlanması gerektiği ancak kadının kusursuz olduğu gerekçesiyle; davalı kadın vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; tarafların 10 yıldır ayrı yaşadıklarını, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasının kadından kaynaklandığının tanık beyanlarıyla ispatlandığınını, erkeğin sadakatsiz olduğu ve eve bakmadığı iddialarının doğru olmadığını, bu konudaki tanık beyanlarının yanlı olduğunu ileri sürerek; davanın kabulüne karar verilmek üzere kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davalı kadına, erkeğin açtığı boşanma davasının kabulünü gerektirecek ve İlk Derece Mahkemesince kusur olarak yüklenen vakıaların gerçekleşip gerçekleşmediği davanın reddi kararının yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun)190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi ile 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,