Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/11013 K.2023/1956

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Kararın davalı kadın tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, davacı erkeğin Mahkeme kararı kesinleşmeden öldüğü ve davanın konusuz kaldığı, bu hususta ve mirasçılarının davaya devam etmesi halinde kusur belirlemesi yönünden bir karar verilmesi gerektiğinden, başvurunun kabulü ile hükmün kaldırılarak dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davacı erkeğin ölümü nedeniyle konusuz kalan davada karar verilmesine yer olmadığına, davalı kadının boşanma davasında kusurlu olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek dava dilekçesinde; davalı eşi ile 22.02.2017 tarihinde evlendiklerini, müşterek çocuklarının olmadığını, eşinin evlilik birliği sorumluluklarını yerine getirmediğini, kendisinin böbrek ve şeker rahatsızlığının olduğunu, rahatsızlığı sebebi ile belli başlı yiyecekler dışında her yiyeceği yiyemediğini, evde diyaliz uygulanmak zorunda olduğunu, her seans sonrası vücuttan atılan maddelerin temizlenmesi,

çöpe atılması gerektiğini, ancak davalının ilk ... sonraki süreçte gösterilen bakım ve ilgiyi azalttığını, yemesinin yasak olduğu yemekleri pişirmeye başladığını, kendisine ise peynir, zeytin gibi yiyecekler yemesini söylediğini, kendisinin ise mutfağa girip yemek pişirmesinin mümkün olmadığını, öğünlerini atıştırmalık yiyeceklerle geçirdiğini, 25.04.2017-17.05.2017 tarihleri arasında hastanede yattığını, hastanede yattığı süreç içerisinde davalı eşinin hastaneye gelmediği gibi telefon dahi etmediğini, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını beyanla, boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı erkeğin 01.08.2018 tarihinde vefat etmesi üzerine mirasçıları davaya devam etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın, davaya süresinde cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 22.02.2018 tarih ve 2017/510 Esas, 2018/153 Karar sayılı kararı ile; tanık beyanlarına göre davacı erkeğin diyaliz hastası olduğu, tarafların birbuçuk ay birlikte yaşadıkları, bu dönemde davalı kadının davacı erkek ile yeteri kadar ilgilenmediği, davacı erkeğin daha sonra ...'da hastanede 1 ay süre ile tedavi gördüğü, davalı kadının bu süreçte davacı erkek ile ilgilenmediği ve ziyaretine dahi gelmediği, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizliğin mevcut ve sabit olduğu,

boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı kadının tam kusurlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın, davacı eşinin 01.08.2018 tarihinde vefat ettiğini, davanın konusuz kaldığını, hastalık süresinde davacı eşinin tüm ihtiyaçlarını karşıladığını ve yanında olduğunu beyanla, davanın kabulü ile boşanma ve kusur belirlemesi yönünden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 30.03.2021 tarih ve 2018/3568 E., 2021/596 K. sayılı kararı ile; davacı erkeğin karar kesinleşmeden 01.08.2018 tarihinde öldüğü, evlilik birliğinin ölümle sona erdiği ve boşanma davasının konusuz kaldığı, bu hususta bir karar verilmesi ve mirasçıların 4721 sayılı 181 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince davaya devam etmek isterlerse kusur belirlemesi yönünden de bir karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile; Mahkeme kararın kaldırılmasına, dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C.İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı erkeğin 01.08.2018 tarihinde vefat ettiği, davacı erkek mirasçılarının davaya kusur yönünden devam etmek istedikleri, davacı erkeğin vefat etmesi nedeniyle evlilik ölümle sona erdiğinden konusu kalmayan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı erkeğin diyaliz hastası olduğu, tarafların bir buçuk ay birlikte yaşadıkları, bu dönemde davalı kadının davacı erkek ile yeteri kadar ilgilenmediği, davacı erkeğin daha sonra ...'da hastanede bir ay süre ile tedavi gördüğü, davalı kadının bu süreçte davacı erkek ile ilgilenmediği ve ziyaretine dahi gelmediğinin anlaşıldığı gerekçesi ile, davalı kadının boşanma davasında kusurlu olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı kadın istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri Davalı kadın, kusurunun olmadığını, davacı eşi ile ilgilendiğini, hastanede ziyaret etmek istediğini ancak davacı eşinin kabul etmediğini beyanla, kusur belirlemesi yönünden kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin delil değerlendirmesi ve karar gerekçesinin doğru olduğu, davalı kadının 4721 sayılı Kanun' un 181 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince kusurlu olduğu, kanunun olaya uygulanmasında hata edilmediği, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesi ile, davalı kadının istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın, kusurunun olmadığını, davacı eşi ile ilgilendiğini, hastanede ziyaret etmek istediğini ancak davacı eşinin kabul etmediğini beyanla, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kusur belirlemesi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, taraflar arasındaki boşanma davasında evlilik ölümle sona ermiş olmakla boşanma davası konusuz kalmış ise de, mirasçıların davayı kusur tespiti yönünden devam etmeleri nedeniyle sağ kalan davalı eşin ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte kusurlu bir davranışının ispatlanıp ispatlanmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 181 inci maddesi, 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi,

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kadın tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,