Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/11372 K.2023/1947

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davaların kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi Kararının tamamının kaldırılmasına ve dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen gönderme kararı davacı-davalı kadın mirasçısı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin 6 numaralı alt bendi uyarınca, mahkemece uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmamış veya değerlendirilmemiş olması ya da talebin önemli bir kısmı hakkında karar verilmemiş olması hallerinde,

bölge adliye mahkemesinin esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak karar vereceği düzenlenmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 362 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendine göre aynı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında verilen kararlar temyiz kanun yoluna başvurulamayacak olan kararlardandır.

Somut uyuşmazlıkta; davacı-davalı kadın eşin İlk Derece Mahkemesi kararı tebliğ edilmeden 18.08.2021 tarihinde vefat ettiği, taraflar arasındaki evlilik birliğinin, henüz tarafların boşanmalarına dair verilen karar kesinleşmeden kadın eşin 18.08.2021 tarihinde ölümü ile sona erdiği anlaşılmaktadır. Bu durumda boşanma davaları konusuz kaldığından, davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmek ve ölenin mirasçıları tarafından kusur belirlemesi yönünden davaya devam edildiği taktirde 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 181 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince sağ kalan eşin kusuru yönünden bir tespit yapılmak üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesi kararına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.