Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/12 K.2022/1882

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma davası 28/01/2003 tarihinde açılmış ve mahkemenin verdiği 10/04/2003 tarihli karar ile tarafların Türk Medeni Kanunu'nun 166. maddesinin ücüncü fıkrası uyarınca tarafların anlaşmalı boşanmalarına karar verilmiştir. Davacı erkek, karar tarihinden onsekiz yıl sonra kararı tebliğe çıkarmış ve davalı kadın süreç içinde evlilik birliğinin devam ettiğinden bahisle, temyiz başvurusunda bulunmuştur.

Anlaşmalı boşanma kararının onsekiz yıl gibi uzun bir süre geçtikten sonra tebliğe çıkarılması, Türk Medeni Kanunu'nun 2. maddesinde yer alan dürüstlük kuralına aykırıdır ve "hakkın kötüye kullanılması" niteliğindedir. Türk Medeni Kanunu'nun 2. maddesinin ikinci fıkrasında belirtildiği gibi bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz. Gerçekleşen bu durum karşısında, boşanma iradesinin samimi olmadığı anlaşıldığından, davanın reddine karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.