Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/1317 K.2022/2992

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, hükmedilen nafaka ve tazminatlar ile vekâlet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı erkek tam kusurlu bulunmuş ve davacı kadın lehine TMK 175. madde koşulları gereği aylık 1.000 TL yoksulluk nafakasına hükmedilmiş, hükmün davalı erkek tarafından istinafı üzerine bölge adliye mahkemesince esastan ret kararı verilmiştir.

Tarafların yapılan ekonomik ve sosyal durum araştırmasına göre, erkeğin belediyede mühendis olduğu, iş yerinden gelen yazıya göre Mayıs 2018’de aldığı ücretin 5.459,00TL olduğu , tapu kaydının bulunmadığı, kadının ise avukat yanında büro görevlisi olarak asgari ücretle çalışırken SGK hizmet dökümüne göre Ekim 2020’de işten ayrıldığı, başka yerde çalışıp çalışmadığına ilişkin bilginin dosyada olmadığı, davalı erkeğin, kadının 2020 yılında emekli olduğu iddiasının bulunduğu, tapuda kadının üzerine kayıtlı bir mesken olduğu anlaşılmakta ise de;

yoksulluk nafakası talebinin kabul edilebilmesi için nafaka alacaklısının boşanma yüzünden yoksulluğa düştüğünün belirlenmesi gerekir.

İlk derece mahkemesince tarafların ekonomik ve sosyal durumlarının tespitine yönelik araştırma yeterli olmayıp mahkemece yeniden tarafların aylıklarının ne kadar olduğunun, davacı kadının emekli olup olmadığının, emekli oldu ise aylığının miktarının, aynı zamanda davalı erkeğin de son aylığının miktarının ve tarafların başka bir işte çalışıp çalışmadıklarının araştırılıp belirlenmesi ve kadının boşanma ile yoksulluğa düşüp düşmeyeceği konusunda bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.