Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/1324 K.2022/4004

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından nafakalar ve tazminatların miktarı yönünden; davacı-karşı davalı erkek tarafından ise katılma yolu ile kusur belirlemesi, karşı davanın kabulü, asıl davanın TMK 166/1 yerine 166/2 maddesi uyarınca kabulü, davalı-karşı davacı yararına hükmolunan tazminatlar ve nafakalar ile miktarları, reddedilen maddi ve manevi tazminat talepleri, velayet ve kişisel ilişki, temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflarca açılan karşılıklı boşanma davasının yapılan yargılaması sonucunda ilk derece mahkemesi tarafından her iki boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, boşanmanın ferilerine karar verilmiş, bu karara karşı davalı-karşı davacı kadın tarafından süresi içerisinde “ kusur belirlemesi, erkeğin davasının kabulü, eksik inceleme, tazminat ve nafaka miktarları ile erkeğin davasındakı vekalet ücreti ve yargılama giderleri” yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmuş, davacı-karşı davalı erkek tarafından ise katılma yoluyla “kusur belirlemesi,

kadının davanın kabulü, kendi davasının TMK 166/1 yerine 166/2 maddesi uyarınca kabulü, kadın yararına hükmolunan tazminatlar ve nafakalar ile miktarları, reddedilen maddi ve manevi tazminat talepleri, velayet ve kişisel ilişki, kadının davasındaki vekalet ücreti ve yargılama gideri” yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; kadının kendi karşı davasında verilen boşanma hükmüne yönelik istinaf talebi bulunmadığından kadının açtığı karşı davadaki boşanma hükmü kesinleşmiş olmakla davacı-karşı davalı erkeğin katılma yoluyla kadının karşı davasındaki boşanma, yargılama gideri ve vekalet ücretine yönelik istinaf taleplerinin incelenmesine yer olmadığına, tarafların kusur belirlemesine, kadının tazminatlara yönelik istinaf taleplerinin kabulüne, diğer istinaf taleplerinin ise reddine karar verilmiştir.

Hüküm taraflarca süresi içerisinde yukarıda belirtilen sebeplerle temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 348/1. maddesi gereğince istinaf dilekçesi kendisine tebliğ edilen taraf, başvurma hakkı bulunmasa veya başvuru süresini geçirmiş olsa bile, vereceği cevap dilekçesi ile istinaf yoluna başvurabilir.

HMK'nın 355. maddesine göre re'sen gözetilecek kamu düzenine aykırı haller dışında istinaf incelemesi, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılır. Ayrıca hükmün sonuç kısmında her bir talep hakkında ayrı ayrı hüküm kurulmalı ve taleplerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir (HMK m. 297/2).

Somut olayda, her ne kadar, bölge adliye mahkemesince, davacı-karşı davalı erkeğin kadının boşanma davasının kabulü, ve bu davadaki yargılama gideri ile vekalet ücreti yönünden katılma yoluyla istinaf hakkının bulunmadığı belirtilerek bu yönden istinaf talebinin incelenmesine yer olmadığına karar verilmiş ise de; hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından istinaf edildiğine göre, davanın karşılıklı boşanma davası olması göz önüne alındığında davacı-karşı davalı erkeğin, davalı-karşı davacı kadının istinaf sebepleri ile bağlı olmaksızın katılma yoluyla her iki davayı bütün yönleriyle istinaf etme hakkı bulunduğu gözetilerek,

kadının boşanma davası, bu davadaki yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden de katılma yoluyla istinaf taleplerinin esastan incelenmesi gerekirken yazılı şekilde erkeğin katılma yoluyla istinaf dilekçesinin bu hükümler yönünden inceleme dışı bırakılarak incelenmesine yer olmadığına karar verilmesi doğru olmamış, hükmün münhasıran bu sebeple bozulması gerekmiştir.