Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/1702 K.2022/2297

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından maddi ve manevi tazminat talebinin reddi, çeyiz eşyası alacağının reddedilen kısmı ve yargılama giderleri ile vekâlet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

6100 sayılı HMK'nın 362. maddesinin 1. fıkrasının b bendi uyarınca "Miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar" temyiz edilemez. 02.12.2016 tarihli 6763 sayılı Kanun'un 44. maddesi ile de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen ek madde 1 uyarınca temyiz parasal sınırlarının (HMK m. 341, 362) Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298.maddesine göre her yıl tespit ve ilan edilecek yeniden değerleme oranında artırılması öngörülmüştür. Karar tarihi itibariyle bu miktar "78.630,00 TL" olarak belirlenmiştir.

Somut olayda reddedilen maddî tazminat davasının değeri 70.000,00 TL, yine reddedilen manevî tazminat davasının değeri 10.000,00 TL, çeyiz eşyası alacağının reddedilen kısmı ise 28.419,00 TL olup, bu miktarlar ayrı ayrı karar tarihindeki kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL'yi aşmadığından istinaf üzerine bölge adliye mahkemesince verilen karar Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-a maddesi gereğince kesindir. Bu sebeple davacının temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.