Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/1832 K.2022/2673

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı müflis banka tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı; davalı eşinin malik olduğu aile konutu olarak kullanılan taşınmaz üzerine davalı banka lehine ipotek tesis edildiğini, bu işleme rızasının olmadığını ileri sürerek ipoteğin kaldırılmasını istemiş; ilk derece mahkemesince davanın konusuz kalması sebebiyle karar verilmesine yer olmadığına, muvafakatnamedeki imzanın davacının eli ürünü olmadığının anlaşılması ve dava konusu taşınmazın aile konutu olması sebebiyle, davacı yararına yargılama gideri ve vekalet ücreti ödenmesine karar verilmiştir.Karara karşı taraflarca istinaf yoluna başvurulması üzerine bölge adliye mahkemesince davalı bankanın istinaf talebinin reddine,

davacının istinaf talebinin kabulüne ve davanın kabulü ile ipoteğin kaldırılmasına karar verilmiştir. Hüküm davalı banka tarafından temyiz edilmiştir. Yapılan incelemede; ipotek 01.08.2012 tarihinde tesis edilmiş, dava 24.04.2015 tarihinde açılmıştır.

İpotek tesis edilen taşınmaz ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile yapılan takip sonucu alacağına mahsuben davalı bankaya 11.11.2015 tarihinde cebri icra ile satılmış, ihalenin feshi davasının reddi üzerine eldeki davanın yargılaması devam ederken 13.10.2016 tarihinde kesinleşmiştir. Davanın ipoteğin kaldırılması davası olması ve dava konusu ipoteğin de paraya çevrilmiş olması nedeniyle dava konusuz hale gelmiştir.

O halde; ilk derece mahkemesince konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve davacı yararına yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesine karar verilmesi yerinde olduğundan, davalı bankanın istinaf başvurusunun reddine karar verildiği gibi davacı tarafında istinaf başvurusunun reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.