Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/2166 K.2022/3937

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından kusur belirlemesi yönünden; davalı erkek tarafından ise vekâlet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı boşanma istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davacı kadının davalı erkeğe küfür ve hakaret etmesi sebebiyle kusurlu olduğu, davalı erkeğin de davacı kadına karşı fiziksel şiddet uygulayarak, başka kadınlarla mesajlaşarak sevgili olması, sadakatsiz davranışlarda bulunması sebebiyle kusurlu olduğu, davalı erkeğin kusurlarının daha ağır olduğu, bununla birlikte erkeğin itirazlarına rağmen evi terk eden kadından her şeye rağmen boşanmak istemeyen erkeğin kadının kusurlu tutum ve davranışlarını affettiği, en azından hoşgörüyle karşıladığı, davacı kadının bu durumda tamamen kusursuz hale geldiği yönünde karar verilmiştir.

Bu karara karşı davalı erkek tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, istinaf incelemesi yapan bölge adliye mahkemesince tarafların karşılıklı olarak birbirlerine şiddet uyguladıkları, davacı kadının eşine küfür ve hakaret ettiği, boşanmaya yol açan olaylarda davacı kadının daha ağır kusurlu olduğu halde mahkemece davacının dayanmadığı güven sarsıcı davranış vakıasına dayanılarak davalıya kusur olarak yüklendiği,

yine cevap dilekçesindeki beyanların evliliği kurtarmaya yönelik beyanlar olduğu dikkate alınmadan af kapsamına alınarak davacı kadına yüklenen kusurların yok sayıldığı ve bu suretle usul ve yasaya aykırı olduğu kanaatine varılan gerekçeden davalı kocaya kusur olarak yüklenen güven sarsıcı davranış vakıasının çıkartılmasına, davacı kadına ise şiddet, küfür ve hakaret vakıalarının kusur olarak yüklenmesine, boşanmaya yol açan olaylarda kadının ağır, davalı erkeğin az kusurlu olduğunun tespitine karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin vekâlet ücreti yönünden temyiz itirazı yersizdir.

2- Davacı kadının kusur belirlemesine ilişkin temyiz itirazının incelenmesine gelince; mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusur durumuna göre, yaşanan tartışmalarda tarafların birbirlerine karşılıklı şiddet uyguladıkları ve kadının bu olaylar esnasında erkeğe küfür ve hakaret ettiği anlaşıldığından taraflar eşit kusurludur.

3- Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz (TMK m. 175). Bu suretle, eşit kusurlu olan kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken, şartların oluşmadığından bahisle isteğin reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.