Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/2551 K.2023/2988

...

MAHKEMESİ

Aile Mahkemesi

SAYISI

2020/272 E., 2021/416 K.

DAVA TARİHİ : 14.02.2014

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle boşanmalarına, müvekkili lehine aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 100.000,00 TL manevî tazminata, düğünde takılan ziynetleri düğünden davalı tarafın aldığını, borçların ödenmesinde kullanıldığının soyut bir şekilde ifade edilerek davalı tarafından konunun kapatıldığı belirtilerek aynen iadesine veya 25.000,00 TL bedelinin ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili süresinde sunduğu cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece 03.05.2016 tarih, 2014/117 Esas, 2016/313 Karar sayılı karar ile boşanma davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, kadın yararına aylık 200,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, kadın yararına 15.000,00 TL manevî tazminata; ziynet eşyalarının davacıya aynen iadesine, iadesi mümkün olmadığı taktirde bedeli olan 22.522,00 TL'nin hükmün kesinleşmesinden itibaren maddî tazminat olarak davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili kusur belirlemesi, tazminatlar, yoksulluk nakası ve ziynet alacağı davasının kabulü yönlerinden temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 03.10.2018 tarih ve 2018/5106 Esas, 2018/10478 Karar sayılı kararı ile kadının usulünce ekonomik ve sosyal durumu araştırılarak yoksulluk nafakası talebi hakkında karar verilmesi gerektiği; kadının manevî tazminat talebinin reddi gerektiği; ziynet alacağı davasının açılması esnasında nispi harç alınmadığı gibi bu eksiklik yargılama sırasında da giderilmediği, nispi harç tamamlattırılmadan müteakip işlemler yapılamayacağı, Mahkemece, davacı kadına talep ettiği ziynet alacağı miktarı üzerinden nispi harcın ikmali için süre verilmesi,

harç noksanlığı giderildiği takdirde, bu talebin esasının incelenmesi ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi, harcın ikmal edilmemesi halinde ise 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 30 uncu maddesi gereğince işlem yapılması gerekirken, belirtilen hususlar gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediği gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına, bozma kapsamı dışına kalan temyize konu bölümlerin onanmasına karar verilmiştir.

B. İkinci Bozma Kararı

1. Bozmaya uyan Mahkemece 09.05.2019 tarih ve 2019/5 Esas, 2019/279 Karar sayılı karar ile kadın yararına aylık 200,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, kadının manevî tazminat talebinin reddine; tespit edilen ziynet eşyalarının davacıya aynen iadesine, iadesi mümkün olmadığı taktirde bedeli olan 22.522,00 TL'nin hükmün kesinleşmesinden itibaren maddî tazminat olarak davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; karara karşı süresi içinde davalı erkek vekili nafakalar ve ziynet alacağı davasının kabulü temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 13.02.2020 tarih, 2020/145 Esas, 2020/1082 Karar sayılı kararı ile tedbir nafakasına yönelik hüküm kesinleştiği halde bu taleple ilgili bozma sonrasında yeniden hüküm tesisinin doğru olmadığı; ziynet alacağı davası yönünden gerekçesiz şekilde hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu belirtilerek Mahkeme kararının bozulmasına, bozma sebebine göre ziynetlerle ilgili verilen hükme yönelik diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin onanmasına karar verilmiş; kabule göre de ziynetlerin ayrı ayrı gram ve miktarlarının gösterilmesi gerektiği belirtilmiştir.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararıyla tanık Serkan'ın 18.11.2014 tarihli beyanında kendisini kuyumcu olduğunu, tarafların ziynet eşyaların kendisinin kasasına bıraktıklarını, daha sonra balayından birkaç gün önce takıları damada teslim ettiğini açık olarak ifade ettiği, ziynet eşyaları konusunda diğer tanıkların bu beyanın aksi yönde beyanları olmadığı, tanık Serkan'ın beyanlarının davacının iddialarını tevsik ettiği, bu beyanların aksini işaret eden bir beyan veya delilin bulunmadığı,

böylelikle ziynet eşyalarının davalı erkek tarafından Serkan'dan teslim alındığı ve iade edilmediği gerekçesiyle 4 adet 22 ayar her biri 35’er gr. bileziğin, 1 adet 14 ayar setin ve düğünde geline takılan 3 adet gram altının aynen iadesine, bu mümkün olmadığı takdirde toplam 10.758,00 TL’nin davalıdan alınarak davacı kadına iadesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kadının ziynet alacağı davasını ispatlayamadığını belirterek kararın ziynet alacağı davasının kabulü yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; ziynet alacağı davasının kabulü için gerekli şartların mevcut olup olmadığı noktasında toplanmaktadır

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 1 inci maddesi, 2 nci maddesi 6 ncı maddesi, 220 nci maddesi, 222 nci maddesi, 226 ncı maddesi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ve kesinleşen yönlerin yeniden incelenmesinin hukuken mümkün bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalı erkek vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

İşbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

07.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.