Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/2708 K.2022/4922

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hükmün kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğünün 16.03.3022 tarihli yazısı ile istenilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde, ... vatandaşı olduğunu beyan ederek davalıların murisi ...`ün babası olduğunun tespiti ile kendisinin, ...`ün nüfus kaydına çocuğu olarak tescil edilmesini talep etmiş, mahkemece yapılan yargılama sonunda davacının davasının kabulü ile davacının biyolojik babasının... olduğunun TMK 301 ve devamı maddeleri gereğince hükmen tespitine, bu şekilde bağ kurulmak sureti ile nüfusa tesciline karar verilmiş; hüküm, taraflarca kanun yollarına başvurulmaması üzerine 11.07.2019 tarihinde kesinleştirilmiştir. Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğünün 16.03.2022 tarihli yazısı ile, kanun yararına temyiz talebinde bulunulmuş; dosya, Dairemize gönderilmiştir.

Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Yönetmeliğin "Babalığa hüküm ile soybağının kurulması" başlıklı 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasında, babanın Türk vatandaşı, annenin yabancı uyruklu olması, çocuğun nüfusa kayıtlı olmayıp on sekiz yaşından büyük olması halinde yapılacak işlemin, babalığa hüküm kararının İçişleri Bakanlığı'na gönderilerek vatandaşlık durumunun tespitinin isteneceği ve Bakanlığın kararı doğrultusunda işlem yapılacağı, bakanlıkça tescil kararı verilmiş ise Türk olan baba hanesine doğumdan tescil edileceği hükme bağlanmıştır.

Somut olayda, yukarıda belirtilen düzenleme ışığında babalık hükmüne dair mahkeme kararı, davacı tarafça nüfus müdürlüğüne iletildiği takdirde nüfus müdürlüğünün, davacının vatandaşlık durumunun tespiti için mahkeme kararını İçişleri Bakanlığı'na göndermesi ve Bakanlığın kararı doğrultusunda işlem yapması gerektiği, davacının babalık hükmünün nüfus kütüğüne geçirilmesine ilişkin talebinin nüfus idaresine verilmiş idari bir görev olduğu gözetilerek dava dilekçesindeki tescil talebi yönünden hukuki yararı olmaması sebebiyle usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı bulunmuş kanun yararına bozmayı gerektirmiştir.