Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/2814 K.2022/5036

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen tazminatlar, tazminatlara faiz yürütülmesi, reddedilen tazminat talepleri ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre; davacı-davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan yargılama sonunda davalı kadın yararına aylık 500TL yoksulluk nafakasına hükmedilmiştir. Dosyanın tetkikinden, kadının çalıştığı işyerinden “ahlâka ve iyiniyet kurallarına aykırı davranış(işten çıkış kodu 29)” sebebiyle iş aktinin 03.06.2020 tarihinde sona erdirildiği anlaşılmış olup; bölge adliye mahkemesince kadının sürekli çalışması bulunmadığı gerekçesiyle erkeğin yoksulluk nafakasına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Buna göre; kadının çalışmakta ve yeterli gelire sahip iken, dava sırasında kendi kusuru sebebiyle işten ayrıldığı; davacı erkeğin de tutuklu olup çalışmadığı toplanan delilerden anlaşılmaktadır. Dava sırasında kendi kusuru sebebiyle işten ayrılan, bu sebeple gelirden yoksun kalan kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde yoksulluk nafakasına hükmedilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.