Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/3026 K.2022/4799

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından reddedilen zina nedenine dayalı boşanma talebi ile velâyet, tazminat miktarları yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise erkeğin kabul edilen davası ile rededilen kendi davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Davacı-davalı erkeğin istinaf başvuru dilekçesinin incelenmesinde, aralarında geçimsizlik olduğu belirtilerek davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesinin hatalı olduğu itirazında bulunduğu, T.M.K’nun 161. maddesine dayalı boşanma talebinin kabulü gerektiği yönünden bir itirazının olmadığı görülmektedir. T.M.K’nun 161. maddesine dayalı zina hukuksal nedenine dayalı boşanma talebinin reddine dair karar, istinaf edilmeyerek kesinleştiğinden davacı-davalı erkeğin buna yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı-davacı kadın, kendi davasının reddi kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmayıp karar bu suretle kesinleştiğinden, davalı-davacı kadının buna yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

3- Tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince,

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına, karar verilmesi gerekmiştir.