Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/3040 K.2022/3978

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; dilekçenin reddine dair Dairemizin ... gün ve... sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü; 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 Sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3 üncü maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 Sayılı Kanunun 26.09.2014 tarihli ve 5236 Sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Temyiz ilamında bildirilen gerektirici sebeplere, özellikle boşanma davaları Türk Medeni Kanunu’nun ilgili hükümleri ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerine göre yargılaması yapılıp sonuçlandırılan hukuk davaları olup bu tür davalarda kanun yolunun tüketilmesi tarafların serbest iradeleri ile gerçekleştiğinden somut olayda tarafların serbest iradesi ile verdikleri temyizden feragat ve kararın kesinleştirilmesi talepli dilekçeleri sonucunda mahkemece verilen kararın kesinleşmesini sağladıkları anlaşılmakla mahkemece idari işlem şeklinde bu talebin karşılanması ve boşanma kararına kesinleşme şerhi verilmesi gerekir ise de,

iş bu karara kesinleşme şerhi verilmesi idari bir işlemden ibaret olduğundan idari işlem niteliğindeki bu karara karşı temyiz yoluna başvurulamayacağı ve Dairemizce yapılacak bir işlem bulunmadığından temyiz dilekçesinin reddi kararının sonuç itibarıyla doğru olduğunun anlaşılmasına göre, Hukuk Usul Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 Sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle de;

26.04.2022(Salı)