Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/3193 K.2022/5699

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, tefrik kararları ve taşınmazlar üzerine konulan ihtiyati tedbir kararı yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, rededilen tazminatlar, yoksulluk nafakası, çocuk lehine hükmedilen nafakalar, kadın lehine hükmedilen tedbir nafakasının miktarı ile aile konutu şerhi talebinin tefrik edilmesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Hukuk Muhakemeleri Kanununun m.362/1-f maddesine göre geçici hukuki korumalar hakkında verilen kararlar temyiz kanun yoluna başvurulamayacak olan kararlardandır. Bu itibarla, davacı-davalı erkeğin temyiz yolu kapalı olan ihtiyati tedbir talebinin kabul edilmesine dair karara yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-İlk derece mahkemesi hükmüne karşı davalı-davacı kadın tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmadığından ve bölge adliye mahkemesince kadının temyiz talebine konu erkeğin davasının kabulü, ortak çocuk lehine hükmedilen nafakalar, kadın lehine hükmedilen tedbir nafakasının miktarı ve aile konutu şerhi konulması talebinin tefrik edilmesi yönlerinden yeni hüküm tesis edilmediğinden; kadının belirtilen hususlara yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

3-Tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.