Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/3400 K.2022/6175

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, zinaya dayalı davasının reddi, manevî tazminat miktarı ile yoksulluk nafakası talebi hakkında tesis edilen hüküm yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-karşı davalı kadın, dava dilekçesinde zina (TMK m. 161) ve evlilik birliğinin temelinden sarsılması (TMK m. 166/1-2) hukuksal sebeplerine dayalı boşanma talep etmiş, ön inceleme duruşmasında davasını kademeli(terditli) hale getirerek; öncelikle zina (TMK m. 161) hukuksal sebebine, olmadığı takdirde evlilik birliğinin sarsılması (TMK m. 166/1-2) hukuksal sebebine dayalı boşanma talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulü ile tarafların TMK m. 161 ve TMK m. 166/1 uyarınca boşanmalarına ve boşanmanın ferilerine dair verilen karar davalı-karşı davacı erkek tarafından tamamı yönünden istinaf edilmiş, bölge adliye mahkemesince yapılan inceleme sonucunda erkeğin istinaf istemlerinin kısmen kabulü ile davacı- karşı davalı kadının zina (TMK m. 161) hukuki sebebine dayalı davasının reddine, kadının yoksulluk nafakası talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, kadın yararına 20.000 TL manevi tazminata,

erkeğin sair istinaf istemlerinin ise esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden ilk derece mahkemesinin ve bölge adliye mahkemesinin de kabulünde olduğu üzere erkeğin sabah erken saatlerde başka bir kadının evine gittiği anlaşılmaktadır. Erkeğin sabahın erken saatlerinde başka bir kadının evine gitmesi, meşru bir amaçla olduğu sabit olmadıkça zinaya delalet eder. Davalı-karşı davacı erkeğin zinası kanıtlanmış olup bölge adliye mahkemesince erkeğin bu eyleminin güven sarsıcı davranış kabul edilmesi doğru görülmemiştir. Gerçekleşen bu durum karşısında davacı-karşı davalı kadının zina (TMK m. 161) hukuksal sebebine dayalı boşanma davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kadının zina hukuki sebebine dayalı davasının reddine hükmedilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.