Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/4081 K.2022/5074

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafında kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen maddî ve manevî tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı-karşı davacı erkek tarafından Türk Medeni Kanunu’nun 166/1. maddesi uyarınca açılan boşanma davasında, dava dilekçesi ile davacı karşı davalı kadının sadakatsiz olduğu iddia edilmiş, bu kapsamda kadının gece saatlerini de kapsayacak şekilde sürekli olarak telefon ile görüştüğü, telefonunu hiç bir zaman yanından ayırmadığı da belirtilerek davacı karşı davalı kadının HTS kayıtlarının celbi talep edilmiştir. İlk derece mahkemesince davalı-karşı davacı erkeğin bu talebi hususunda olumlu olumsuz karar verilmemiştir. Davalı-karşı davacı erkeğin bu yöne ilişkin istinaf başvurusu da, davalı-karşı davacı erkeğin kadının telefon görüşmesi ile ilgili iddiasını ispata elverişli olacak şekilde somutlaştırmadığı gerekçesi ile esastan reddedilmiştir.

Dosya kapsamına göre davalı-karşı davacı erkeğin, toplamasını talep ettiği delille ilişkin dayandığı vakıayı Hukuk Muhakemesi Kanunu’nun 194/1. maddesine uygun olacak şekilde somutlaştırdığı gibi, anılan Kanun’un 194/2. maddesi kapsamında da bu delilin hangi vakıanın ispatı hususunda toplanılmasının talep edildiği hususu da açıkça belirtmiştir. O halde mahkemece davalı-karşı davacı erkeğin sadakatsizlik vakıasına ilişkin ileri sürdüğü delillerin de celbi ile tüm deliller hep birlikte değerlendirildikten sonra hüküm kurulması gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmayıp bozmayı gerektirmiştir.