Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/41 K.2022/1170

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de; davada kabul edilen miktar itibarıyla duruşma sınırı aşılmadığından 6100 sayılı Kanunun geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma talebinin reddine karar verildikten sonra, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacının ziynet alacağına ilişkin temyiz itirazları incelendiğinde;

Mahkemece, bozma öncesi verilen kararda ziynet alacağına yönelik karar, Yargıtay 3. HD 07.11.2018 tarih 2017/465E., 2018/11143K. sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği halde bozma sonrası verilen kararda kesinleşen ziynet alacağı hakkında yeniden hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

2-Davacının çeyiz (ev) eşyası alacağına ilişkin temyiz itirazları incelendiğinde;

Yargıtay 3. HD 07.11.2018 tarih 2017/465E., 2018/11143K. sayılı bozma ilamı ile çeyiz(ev) eşyalarına ilişkin; alanında uzman olmayan hukukçu bilirkişisinden alınan ve eşyaların dava tarihi itibariyle bedellerinin belirlenemeyeceğinin belirtildiği rapora itibar edilmesinin doğru olmadığı, tespiti yapılan ve davalı tarafından da kabul edilen eşyaların yıpranma payı da dikkate alınarak uzman bilirkişiden değer tespitine yönelik rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile hüküm bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulduğu belirtilmesine rağmen gereği yerine getirilmemiştir. Dava konusu çeyiz(ev) eşyalarının değer tespitine ilişkin bilirkişi raporu alındığı halde rapor doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, usule aykırı şekilde ispat yükü kendisine düşen tarafın başkaca delille ispat edilemediği hallerde hatırlatılması gereken yemin delili hatırlatılarak davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.