Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/4162 K.2022/6304

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, tazmınatların reddi, velâyet, vekâlet ücreti yönünden; davalı kadın tarafından ise erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve tazmınatların reddi, kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı erkek tarafından tazminatlar, velâyet, vekâlet ücreti istinaf edilmeyerek kesinleşmiş olduğu anlaşıldığından, davacı erkeğin tazminatlar, velâyet, vekâlet ücretine yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Tarafların temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a)Davacı erkeğin tüm, davalı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

b)İlk derece mahkemesince, taraflar eşit kusurlu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş, hükmün taraflarca istinaf edilmesi üzerine, bölge adliye mahkemesince davacı erkeğin kusur belirlemesi yönünden istinaf talebinin kabulüne karar verilerek, davacı erkeğin; evin ihtiyaçlarını karşılamadığı, AIDS ile sarılık olduğunu söyleyerek ailesinin eve gelmesini istemediği, odasının ayrı olduğu, bekar gibi yaşadığı, kadının ise eşi kalp krizi geçirince hastaneye gelmediği, eşiyle ilgilenmediği, eşinin ailesini istemediği kusurlu davranışlarının gerçekleştiği kabul edilerek, tarafların eşit kusurlu olduğuna karar verilmiştir.

Ancak, bölge adliye mahkemesince kabul edilen bu kusurlu davranışlara göre boşanmaya sebep olan olaylarda her iki taraf da kusurlu olmakla birlikte, davacı erkeğin daha ağır kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle iken, tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulu doğru olmayıp bozmayı gerektırmıştır.

c)Boşanmaya sebep olan olaylar da yukarıda 2/b bendinde açıklandığı üzere davacı erkek ağır kusurlu olduğundan, boşanma yüzünden mevcut ve beklenen menfaatleri zedelenen ve kişilik hakları saldırıya uğrayan, davalı kadın yararına Türk Medeni Kanununun 174/1-2 maddesi gereğince uygun mıktarda maddî ve manevî tazmınat takdir edilmesi gerekirken, kadının bu isteklerinin hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak reddi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.