Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/455 K.2022/2588

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. 2-Dava, eylemli ayrılık sebebine dayalı (TMK m.166/4) boşanma davasıdır.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden, taraflar arasında daha önce görülen ve eldeki davaya dayanak teşkil eden boşanma davasının, davalı kadının kusurunun ispatlanamadığı; davacı erkeğin ise sadakatsiz olduğu ve başka kadınla yaşaması nedeniyle tam kusurlu olduğu gerekçesiyle reddedilip kesinleştiği, bu tarihten sonra tarafların bir araya gelmedikleri, fiili ayrılık döneminde gerek davalı kadına gerekse davacı erkeğe kusur olarak yüklenebilecek bir olayın varlığının ispatlanamadığı,

ancak Türk Medeni Kanunu'nun 166/4 maddesine dayanak teşkil eden ve retle sonuçlanan dosyaya göre davacı erkeğin boşanmaya neden olan olaylarda tam kusurlu, kadının kusursuz olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle iken, eldeki davada kadının cevap dilekçesi sunmadığından bahisle, erkeğe kusur atfedilmemesi usul ve kanuna aykırı bulunmuş, bozmayı gerektirmiştir.