Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/46 K.2022/2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı- davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, tedbir nafakasının miktarı ve başlangıç tarihi ile birleşen nafaka davasının reddi ve vekâlet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Davacı-davalı erkek tarafından açılan evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine (TMK m.166/1) dayalı boşanma davası ile davalı davacı kadın tarafından açılan TMK’nın 197.maddesine dayalı birleşen tedbir nafakası davasının yapılan yargılaması sonucunda ilk derece mahkemesince tarafların boşanmalarına, davalı davacı kadın lehine tedbir nafakasına ve davalı davacı kadının birleşen tedbir nafakası davasının ise reddine dair verilen karar davalı davacı kadın tarafından kusur belirlemesi ve her iki dava yönünden istinaf edilmiş, davacı davalı erkeğin de 27.12.2020 tarihinde vefat ettiği belirtilmiştir.

İstinaf üzerine bölge adliye mahkemesince davalı davacı kadının birleşen tedbir nafakası davasına yönelik temyiz itirazlarının esastan reddine, boşanma davasına yönelik istinaf talebinin ise kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının ilgili bölümlerinin kaldırılmasına “evlilik birliği ölümle sona erdiğinden boşanma davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, ve TMK’nın 181/2.maddesi gereğince davalı davacı kadının evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tam kusurlu olduğunun tespitine” karar verilmiştir.

Karar yukarıda belirtilen sebeplerle davalı davacı kadın tarafından temyiz edilmiştir. Evlilik ölümle sona ermiştir. Bölge adliye mahkemesince yapılacak iş, davacı davalı erkek mirasçıları davaya kusur belirlemesi yönünden devam ettiklerinden Türk Medeni Kanunu'nun 181/2 inci maddesi uyarınca davalı davacı kadının boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurlu olup olmadığı yönünde tespit kararı vermekten ibarettir.

Bu husus gözetilmeden yazılı şekilde davalı davacı kadının evlilik birliğinin sarsılmasına sebep olan olaylarda tamamen kusurlu olduğunun tespitine dair hüküm tesisi usul ve kanuna aykırıdır. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, kusur belirlemesine ilişkin gerekçenin ve hükmün aşağıda belirtildiği şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m. 370/2).