Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/4686 K.2022/8485

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, reddedilen ziynet ve çeyiz eşyaları, yargılama giderleri ile vekâlet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadın, davalılardan ... ...’nın eşi, ...’nin eşinin annesi, ...’in ise eşinin babası olduğunu, davalı ... ile evlenirken çeyiz eşyalarını yanında davalılar ile birlikte oturdukları müşterek haneye çeyiz eşyası olarak götürdüğünü, yine ziynetlerin ve paraların düğünde takıldığını, davalıların davacıyı müşterek haneden birlikte oturmakta iken kovduğunu ve davacıya ait olan eşyaların ve ziynetlerin davalıların yedinde kaldığını bu nedenden dolayı davalıların yanında kalan çeyiz ve ziynet eşyalarını aynen iadesini, aynen olmadığı taktirde bedellerin dava tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faiziyle birlikte karşı taraftan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar cevap dilekçeleri ile davayı kabul etmediklerini belirtmiştir.

İlk derece mahkemesince ziynet alacağı yönünden “Tüm tanık beyanları ve düğün CD'sinden davacıya takılan ziynet eşyaları tespit edilmiş, düğünün üzerinden ... zaman geçmesi, tarafların net olarak ziynet eşyalarını belirtememesi nedenleriyle düğün CD'sinden tespit edilen değerlere üstünlük verilerek davalı eş ... ... yönünden davanın kabulüne, diğer davalılar ... ve ... yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Anılan karar, davacı tarafından tüm davalılar bakımından ve dava dilekçesinde belirtilen tüm ziynet ve çeyiz eşyaları yönünden davanın kabul edilmesi gerektiği yönünden istinaf edilmiştir. Bölge adliye mahkemesince, davalı ...’nın uhdesinde kaldığı belirtilen ziynetler için davacı ve davalı eş ile aynı evde oturan diğer davalılar yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği yönüyle davacının istinaf talebini kabul etmiş, sair yönlerden esastan reddetmiştir.

Karar davacı kadın tarafından yukarıda belirtilen sebeplerle temyiz edilmiştir.

Somut olayda, davacının iddiası, müşterek hanede davalılar ile birlikte oturmakta iken kovulduğu ve davacıya ait olan eşyaların ve ziynetlerin tümünün davalıların yedinde kaldığı ve iade edilmediğine ilişkindir. Davacı bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Davacının iddiasının ispatına yönelik olarak tanıkları dinlenmiş, dosyaya sunulan CD ve fotoğraflar incelenerek hazırlanan bilirkişi raporunda da dava dilekçesinde talep edilen ziynetler tespit edilmiş ve değerleri belirlenmiş, ziynetlerin davalıların yedinde kaldığı ispatlanmıştır.

Davanın kabulüne karar verilmesi doğru ise de davacının tanık beyanları ile düğün CD’sine ve fotoğraflara dayanılarak hazırlanan bilirkişi raporu arasında takılan ziynetler ve paraların miktarı yönünden önemli fark bulunmakta olup bunun neden kaynaklandığı yeterli gerekçe ile açıklanamamıştır. O halde mahkemece CD ye ve fotoğraflara dayanılarak hazırlanan bilirkişi raporu ile davacı tanık beyanları arasındaki takılan ziynetler ve paraların miktarı

yönünden çelişkinin neden kaynaklandığının tanıklardan sorulması ve açıklattırılması ile çelişkinin giderilmesine çalışıldıktan sonra bir karar verilmesi gerekirken sadece düğün CD'sinden tespit edilen değerlere üstünlük verilerek bu konuda eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.