Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/4723 K.2022/5900

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesinin 1 inci fıkrasının (b) bendi uyarınca “Miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar” temyiz edilemez. 02.12.2016 tarihli ve 6763 Sayılı Kanunun 44 üncü maddesi ile 6100 Sayılı Kanuna eklenen Ek madde 1 uyarınca temyiz parasal sınırlarının (HMK m. 341, 362) Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 inci maddesine göre her yıl tespit ve ilan edilecek yeniden değerleme oranında artırılması öngörülmüştür. Karar tarihi itibarıyla bu miktar “107.090,00TL” olarak belirlenmiştir.

Bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince yargılamanın iadesi talebinin reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafça temyiz edilmiştir. Aleyhine yargılamanın iadesi yoluna başvurulan karar kanundan dolayı kesin ise yargılamanın iadesi üzerine verilen karar da asıl karar gibi kesindir; yani temyiz edilemez (KURU, Baki Hukuk Muhakemeleri Usulü, 6. Baskı, Cilt: V, İstanbul, 2001, s. 5263).

Somut olayda yargılamanın iadesi talep edilen dosyada kabul edilen ziynet alacağı 55.287,00-TL olup, bölge adliye mahkemesince verilen yargılamanın iadesi talebinin reddine ilişkin karar da kesindir. Bu nedenle, davacının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.