Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/4846 K.2022/6745

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından velayet ve kadın lehine hükmedilen tedbir nafakası; davalı-davacı kadın tarafından erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar, nafakalar miktar, yoksulluk, reddedilen ziynet alacağı davası ve ziynet alacağı davasında aleyhine hükmedilen vekâlet ücretinin tefriki yönünden yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-davacı kadının reddedilen ziynet alacağı davası ve ziynet alacağı davasında aleyhine hükmedilen vekalet ücretinin tefrikine yönelik temyiz dilekçesinin incelemesinde;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca “Miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını(bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar” temyiz edilemez. 02.12.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanunun 44. maddesi ile 6100 sayılı Kanuna eklenen Ek madde 1 uyarınca temyiz parasal sınırlarının(HMK m. 341, 362) Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesine göre her yıl tespit ve ilan edilecek yeniden değerleme oranında artırılması öngörülmüştür. Karar tarihi itibariyle bu miktar “107.090,00 TL” olarak belirlenmiştir.

Somut olayda, ilk derece mahkemesince davalı-davacı kadının toplam 3270TL turatındaki ziynet alacağı talebinin reddine karar verilmiş olup, bölge adliye mahkemesince reddedilen ziynet alacağı davası ve ziynet alacağı davasında aleyhine hükmedilen vekalet ücretinin tefriki yönünden verilen karar kesindir. Bu itibarla, kadının temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı-davacı kadının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, temyiz itirazları yersizdir.