Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/5378 K.2022/8008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise, kusur belirlemesi, nafaka miktarı ile reddedilen tazminat ve ziynet alacağı talebi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Davalı-karşı davacı kadının ziynet alacağının reddi yönünden temyiz incelemesinde,

6100 sayılı HMK'nın 362. maddesinin 1. fıkrası uyarınca "Miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar" temyiz edilemez. 02.12.2016 tarihli 6763 sayılı Kanun'un 44. maddesi ile de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen ek madde 1 uyarınca temyiz parasal sınırlarının (HMK m. 341, 362) Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesine göre her yıl tespit ve ilan edilecek yeniden değerleme oranında artırılması öngörülmüştür. Karar tarihi itibariyle bu miktar "107.090,00 TL." olarak belirlenmiştir.

Somut olayda davalı-karşı davacının reddedilen ziynet alacağı talebi 56.992,00 TL. olup, karar tarihindeki kesinlik sınırı 107.090,00 TL.'yi aşmayıp 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi gereğince temyiz sınırı altında kaldığından ziynet alacağına ilişkin karar kesindir. Açıklanan sebeple, davalı-karşı davacının, ziynet alacağı davası yönünden temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.