Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/5432 K.2022/6982

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar ve ziynet alacağına ilişkin gönderme kararı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı-karşı davalı erkeğin ziynet alacağına yönelik temyiz dilekçesinin incelenmesinde;

Bölge adliye mahkemesince, davalı-karşı davacı kadının ziynet alacağı davası hakkında verilen ilk derece mahkemesine gönderme kararı temyize tabi olmayıp, kesin niteliktedir. (HMK m.353/1-a) Bu sebeple, davacı- karşı davalının bu talebe ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı-karşı davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre; davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Bölge adliye mahkemesi kararının gerekçesinde, “Davalı-karşı davacı kadın lehine 15.000 TL maddî, 10.000 TL manevî tazminata” karar verildiği belirtilmesine rağmen, hüküm fıkrasında 20.000 TL maddî tazminat ile 15.000 TL manevî tazminatın boşanma kararının kesinleştiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacı-karşı davalıdan alınarak davalı- karşı davacıya verilmesine” karar verilmek suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılmıştır. Bu hale göre, bölge adliye mahkemesi kararının tazminatlara yönelik hüküm fıkrası ile gerekçe arasında çelişki yaratılması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.