Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/5557 K.2022/8523

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından kendi davasının reddi, kadının karşı boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen nafaka ve tazminatlar ile miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- İlk derece mahkemesince davacı-davalı erkeğin boşanma davasının reddine ilişkin verilen hüküm, taraflarca istinaf edilmeyerek kesinleştiğinden, davacı-davalı erkeğin bu yöne ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı-davalı erkeğin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

b)Yoksulluk nafakasına hükmedilebilmesi için nafaka talep edenin boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceğinin belirlenmesi gerekir (TMK m. 175/1).

İlk derece mahkemesince davalı-davacı kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmişse de dosyanın incelenmesinde davalı-davacı kadın, 06.12.2017 tarihli celsede asgari ücretle çalışmaya başladığını beyan etmesine rağmen davalı-davacı kadının işinin sürekli olup olmadığı, çalıştığı belirtilen kurumda kadrolu olup olmadığı ve kendisini yoksulluktan kurtaracak düzeyde düzenli ve sürekli bir gelirinin olup olmadığı hususlarında güncel sosyal ekonomik durum araştırması yapılmadığı anlaşılmaktadır.

O halde, davalı-davacı kadın hakkında yukarıda belirtilen konularda araştırma yapılarak boşanma yüzünden yoksulluğa düşüp düşmeyeceğinin belirlenmesi suretiyle gerçekleşecek sonuca göre kadının yoksulluk nafakası talebi hakkında karar verilmesi gerekirken, bu konuda eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.