KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2022/5649 E., 2022/6318 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Haziran 2022
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk(Aile) Mahkemesi
- Dava türü
- Karşılıklı Boşanma - Tedbir Nafakası
Karar Metni
300 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Mahkemece verilen ilk hüküm, Dairemizin. 27.11.2017 tarih ve 2016/7694 esas, 2017/13326 karar sayılı ilamı ile “davacı-k.davalı kadın lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminatın az olduğu, ortak çocuk ... lehine hükmedilen iştirak nafakası az olduğu” gerekçesiyle bozulmuş, diğer yönlerden ise onanmıştır.
Mahkemece bozma sonrası verdiği kararda kadın lehine maddi ve manevi tazminata ve ortak çocuk lehine tedbir ve iştirak nafakasına hükmedilmiş, bu kez Dairemizin 10.03.2020 tarih ve 22020/1319 esas, 2020/2004 karar sayılı ilamı ile “ davacı-k.davalı kadın lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminatın az olduğu, ortak çocuk ... lehine hükmedilen tedbir nafakasına yönelik bozma yapılmamış olup ,tedbir nafakasına yönelik hüküm kesinleştiği halde bu taleple ilgili yeniden artırılarak hüküm tesisi doğru olmadığı “ gerekçesiyle bozulmuş,diğer yönlerden ise onanmıştır.
Mahkemece uyulmasına karar verilen bozma ilamının kapsamı ile sınırlı olarak bir karar verilmesi gerekirken, temyizin ve bozma ilamının kapsamı dışında kalarak kesinleşen vekalet ücretlerine ilişkin yeniden hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırıdır. Ne var ki, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümlerinin düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m. 370/2 ).
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2022/5649, K. 2022/6318, 27 Haziran 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama