Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/6198 K.2022/6591

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından tazminatlar ve nafakaların miktarları ile tazminatlara faiz hükmedilmemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacı-davalı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-İlk derece mahkemesince kurulan hükümde davacı-davalı kadın yararına 20.000 TL maddi, 15.000 TL manevi tazminata hükmedilmiş, kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine, bölge adliye mahkemesinin 23.09.2021 tarihli ilamı ile kadın yararına hükmolunan tazminatların az olduğu gerekçesiyle davacı-davalı kadın yararına 30.000 TL maddi, 30.000 TL manevi tazminata hükmedilmiştir.

Bu hükmün davacı-davalı kadın tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 19.01.2022 tarihli ilamı ile kadın yararına hükmolunan tazminatların az olduğu gerekçesiyle hüküm bozulmuştur. Bölge adliye mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacı-davalı kadın yararına bu kez 60.000 TL maddi, 50.000 TL manevi tazminata hükmedilmiş, hüküm davacı-davalı kadın tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince son kurulan hüküm bozma ilamında belirtilen ilkelere, bozmanın amacına uygun olmayıp davacı-davalı kadın yararına hükmedilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu'nun 4, maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir.

Bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.