Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/6271 K.2022/9072

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından, erkeğin davasının kabulü, kendi boşanma davasının reddi, ziynet alacağı davasının reddi ve nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının ziynet alacağı davasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kadının boşanma davasına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Taraflar arasında görülen karşılıklı boşanma davasının yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince kadının tam kusurlu olduğundan bahisle erkeğin davasının TMK 166/1 gereğince kabulü ile kadının boşanma davasının reddine karar verilmekle, karar taraflarca istinaf edilmiş, bölge adliye mahkemesince yapılan istinaf incelemesi neticesinde tarafların itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir. Bölge adliye mahkemesi hükmü yukarıda belirtilen nedenlerle temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; her ne kadar mahkemece davalı-davacı kadına ... ailesinin ziyaretine gittiği ve ... ailesinin kızlarını geri göndermediği, bu sebeple davalı-davacının eve dönmediği yönünde kusur yüklenmiş ve evlilik birliğini sona erdiren olaylarda kadın tamamen kusurlu kabul edilmişse de; tarafların evlilik birliğinin devam ettiği süreçte erkeğin ailesi ile birlikte yaşadığı, bu şartlar altında kadının eve dönmek istememesinin kendisine kusur olarak yüklenemeyeceği, ortada terk hukuki sebebine dayalı açılmış bir dava da bulunmadığı,

mahkemece haklı sebeple evden ayrılan kadına eve dönmemesinin kusur olarak yüklenmesinin hatalı olduğu değerlendirilmekle, davacı-davalı erkeğin davasının da reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.