Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/6685 K.2022/7698

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından reddedilen davası, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen maddi tazminat, nafakalar yönünden, davalı-davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, reddedilen manevi tazminat ve yoksulluk nafakası, maddi tazminatın ve iştirak nafakasının miktarı, reddedilen ziynet alacağı davası yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle;

duruşma için belirlenen 06.04.2022 günü duruşma için tayin olunan bugün tebligata rağmen taraflar adına gelen olmadı. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-davacı kadının ret edilen ziynet alacağı davasına yönelik temyiz dilekçesinin incelenmesinde;

Davalı-davacı kadının ret edilen ziynet alacağı davasında, dava değeri 73.904 Türk Lirası olup karar tarihindeki temyiz inceleme kesinlik sınırını aşmadığından, bölge adliye mahkemesi kararı 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun madde 362/1-a bendine göre kesin niteliktedir. Açıklanan nedenle, davalı davacı kadının temyiz dilekçesinin ziynet alacağı davasına yönelik talebi bakımından reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Tarafların boşanma davaları ve ferilerine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı erkeğin tüm, davalı davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Bölge adliye mahkemesince, davalı-davacı kadının eve dön ihtarına verdiği cevap dilekçesi ile eşinin önceki kusurlu davranışlarını affettiği, bu olaydan sonra meydana gelen hususların ise kadının kişilik haklarına saldırı teşkil etmediğinden bahisle, davalı-davacı kadının manevi tazminat isteğinin reddine karar verilmiş ise de, davacı-davalı erkeğin, eşine karşı eve dön ihtarında bulunduğu, eve dön ihtarında, kadının çağırıldığı hanenin anahtarının erkeğin annesinde bulunduğunun bildirildiği, bu ihtarı tebliğ alan davalı-davacı kadının, ihtarda yazılı adrese gittiği, buna karşın davalı davacı kadının eşinin annesine ulaşamadığı,

davacı-davalı erkeği aramasına rağmen telefonlarına cevap verilmediği, akabinde atılan mesajlara da davacı-davalı erkek tarafından evin anahtarının verilmeyeceğini söylendiği ve bu nedenle davalı-davacı kadının, ortak konuta giremeyerek adeta sokak ortasında bırakılıp geri dönmek zorunda kaldığı sabittir. Davacı-davalı erkeğin bu eylemi kadının sosyal çevresine karşı ... düşürülmesine neden olmuştur.

Bu eylem aynı zamanda davalı-davacı kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eder niteliktedir. Davalı-davacı kadın yararına TMK'nın 174/2. maddesi koşulları oluşmuştur.

O halde, davalı-davacı kadın lehine tarafların sosyal ve ekonomik durumları, kusurun ağırlığı ve hakkaniyet ilkesi (TMK m. 4, TBK m. 50 ve 51) dikkate alınarak uygun miktarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davalı-davacı kadının manevi tazminat isteğinin reddi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

04.10.2022 (Salı)