Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/6957 K.2022/9198

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, velayet düzenlemesi, yoksulluk nafakası ve tazminatların miktarı yönünden, davalı-davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen yoksulluk nafakası ve tazminatlar, reddedilen maddi ve manevi tazminat ve iştirak nafakası talebi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı erkeğin tüm, davacı- davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- İlk derece mahkemesince 22.03.2019 tarihli sosyal inceleme raporu, ...’nin mahkeme huzurundaki beyanı nazara alınarak, ortak çocuğun velayet hakkının babasına verilmesine karar verilmiş; davacı-davalı kadının velayet düzenlemesine ilişkin istinaf başvurusu da bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmiştir.

Ne var ki temyiz aşamasında davacı-davalı kadın tarafından ortak çocuk ...’nin rızası hilafına babası tarafından yurda yerleştirildiği iddia edilmiş buna ilişkin fotoğraflar dosyaya sunulmuştur. Velâyet kamu düzenine ilişkin olup, resen araştırma ilkesi geçerlidir. Bu nedenle yargılama sırasında meydana gelen gelişmelerin dahi göz önünde tutulması gerekir. Velâyetin düzenlenmesinde asıl olan çocuğun ... yararıdır.

Bu kapsamda davacı davalı kadının iddialarının değerlendirilmesi, tarafların göstermesi halinde delillerinin toplanması ve ortak çocuğun yeniden beyanına da başvurulmak sureti ile yeniden velâyet hakkında uzmandan rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre karar vermek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.