Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/7525 K.2022/10375

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, TMK'nun 166/son maddesinde düzenlenmiş fiili ayrılık nedenine dayalı boşanma davasıdır.

Yapılan yargılama sonucunda tarafların ve dinlenen tanıkların beyanları, Gaziantep 1. Aile Mahkemesinin 2012/943 Esas sayılı boşanma dava dosyası ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde davacı erkek tarafından daha önce açılan boşanma davasının davacı erkeğin evliliğin fiilen devam ettiği sürece ... görevlerini ağır şekilde ihmal ettiği, eşine ilgi göstermediği,evi terkettiği.başkasıyla yaşadığı,kendisine ayrı bir dünya kurduğu, sadakatsizlik eylemi sebebiyle meydana gelen geçimsizlikte tam kusurlu olduğu kanaatiyle reddine karar verildiği,

kararın 13/06/2014 tarihinde kesinleştiği, tarafların ilk davanın açılmasından sonra bir araya geldiklerinin iddia edildiği gibi duyumdan öteye geçmediği, tanıkların başkaca görgüye dayalı bilgilerinin olmadığı, tanıkların sözlerinin bir kısmının sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibaret olduğu yapılan yargılama ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır.

Bu halde, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davacı erkeğin davasının kabulü ile boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.