Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/7651 K.2022/7777

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 588. maddesine dayalı gaipliğe karar verilmesi talebine ilişkindir.

Mahkemece, gaipliği istenen kişilerin, tapu kayıtlarında kimliklerinin net olarak belirli olmasa da, eski kayıtların incelendiği bilirkişi raporu, tapulama tutanaklarındaki anlatımlar ve tüm bu hususları teyit eden nüfus kayıtlarından kimlikleri ve ölü oldukları, mirasa ilişkin durumlarının belirlenebilir olduğu,

bu haliyle gaipliklerine hükmedilemeyeceği, her ne kadar nüfus kayıtlarından Sıddıka'nın mirasçısı tespit edilememiş olsa da, bu durumun ... başına gaiplik kararı verilmesini gerektirmeyeceği, son aşamada mirasçısının devlet olacağı, mirasçı sıfatını kazanacak bir kimsenin gaipliğe hükmedilmesini istemekte de yararının olmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanunu’nun 588. maddesi “Sağ olup olmadığı bilinmeyen bir kimsenin malvarlığı veya ona düşen miras payı on yıl resmen yönetilirse ya da malvarlığı böyle yönetilenin yüz yaşını dolduracağı süre geçerse, Hazinenin istemi üzerine o kimsenin gaipliğine karar verilir. Gaiplik kararı verilebilmesi için gerekli ilân süresinde hiçbir hak sahibi ortaya çıkmazsa, aksine hüküm bulunmadıkça, gaibin mirası Devlete geçer.

Devlet, gaibe veya ... hak sahiplerine karşı, aynen gaibin mirasını teslim alanlar gibi geri vermekle yükümlüdür.” şeklindedir.

Somut olay ve ilgili Yasa maddesi birlikte değerlendirildiğinde; haklarında gaiplik kararı verilmesi talep edilen kişilerin hisselerinin on yıldan fazla süredir kayyım tarafından yönetildiği, atanan kayyımın yönetim kayyımı olduğu, mahalli mahkemece haklarında gaiplik kararı verilmesi talep edilen kişilerin kimlik ve adres bilgilerinin tespiti amacıyla ilgili kurumlara yazılan müzekkere cevaplarında ilgili kişilere ait herhangi bir kayda rastlanmadığının belirtildiği, TMK m. 588 şartlarının oluştuğu anlaşılmakla, mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.