Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/7804 K.2022/10430

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatların ve nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı erkeğin aşağıdaki bentler dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflarca karşılıklı açılan TMK 166/1 maddesine dayalı boşanma davasının yapılan yargılaması sonucunda mahkemece davacı-davalı erkeğin ağır kusurlu olduğundan bahisle davanın kabulüne ve davalı-davacı kadın lehine boşanmanın ferilerinden olan tazminat ve nafaka ödenmesine karar verilmiş, verilen karar taraflarca yukarıda gösterildiği şekilde temyiz edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince, erkeğin kusurunun daha ağır olduğu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de, yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davalı-davacı kadının evlilik birliğinden önce tedavi gördüğü rahatsızlığını ... sürecinde de erkekten gizlediği, bu suretle ... sarsıcı davrandığı anlaşılmakla tarafların mahkemece belirlenen ve gerçekleşen diğer kusurları da dikkate alındığında, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir.

Bu husus gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu davacı-davalı erkeğin ağır kusurlu kabulü doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

3-Yukarıda 2. bentte belirtildiği üzere boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda taraflar eşit kusurlu olup, davalı-davacı kadın yararına TMK 174/1. ve TMK 174/2. madde koşulları oluşmamıştır. O halde hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı-davacı kadın yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.