Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/7902 K.2022/8928

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın ve katılma yoluyla davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1- Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre davacı erkeğin tüm, davalı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yersizdir. 2- Davalının kadının diğer temyiz itirazlarının incelemesine gelince; a. Dava dışı kooperatif yoluyla edinilen taşınmaza yapılan katkıya yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde:

Somut olayda, mahkemece dava dışı kooperatif yoluyla edinilen 195 ada 2 parsel 15 nolu bağımsız bölümün satışından elde edilen paranın kullanıldığının kabulü yerinde ise de, kadının dava dışı taşınmaza katkısı olmadığına yönelik mahkemenin kabulü hatalı olmuştur.

Şöyle ki, dava dışı taşınmaz erkek eşin evlenmeden önce kooperatif üyeliği yoluyla edindiği, evlenme tarihinden sonra (14.02.1994) 11.11.1994 tarihinde erkek eş adına tahsis nedeniyle tescil edildiği anlaşılmakla, kooperatife yapılan ödemelere ilişkin kayıtların temin edilememiş ise de, 25.03.2013 tarihli bozma ilamında belirtildiği şekilde evlilik tarihinden tahsisin yapıldığı tarihe kadar tarafların her ikisi de çalışarak gelir elde ettiğinden kadının katkısının olduğunun kabulü gerekir.

O halde, mahkemece, kooperatife yapılan ödemelere ilişkin kayıtlar temin edilemediğinden kooperatif yoluyla edinilen dava dışı taşınmaza kadının katkı oranı, erkeğin kooperatife üyelik süresi, evlilik tarihi ile tahsis tarihi arasındaki süreler göz önünde bulundurulup TMK 4. ve TBK 50. madde uyarınca hukuk ve hakkaniyete uygun şekilde belirlenerek, dava konusu taşınmazdaki kişisel mal denkleştirme yapılması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

b. Islaha yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde:

Somut olayda, davanın 08.10.2007 tarihinde 1.000,00TL alacağın tahsili talebiyle kısmi olarak dava açıldığı, davacının 22.02.2012 tarihli dilekçesiyle talep miktarını toplam 72.815,00 TL’ye yükselttiği, yine davacının 28.02.2017 tarihli dilekçesiyle talep miktarını toplam 96.547,50 TL’ye yükselttiği, son olarak da davacının 24.09.2021 tarihli dilekçesiyle talep miktarını toplam 271.625,80 TL’ye yükselttiği, mahkemece davacının 24.09.2021 tarihli dilekçesindeki talep miktarı gözetilerek karar verildiği anlaşılmaktadır.

HMK’nın 176. maddesinin 2. fıkrasına göre, aynı davada taraflar ancak bir kez ıslah yoluna başvurabilirler. O halde, mahkemece, 22.02.2012 tarihli dilekçesiyle davacı ıslah yoluna başvurduğundan, bu tarihten sonra sunduğu dilekçeler doğrultusunda karar verilmesi hatalı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.