Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/7989 K.2022/10681

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, kendi davasının reddi, kusur belirlemesi, ortak çocuk yararına hükmolunan nafakalar ve kadın yararına hükmolunan tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Karşılıklı açılan evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedenine dayalı boşanma davalarında (TMK.166/1-2) ilk derece mahkemesince erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın ferilerine karar verilmiştir. Tarafların istinaf istemi üzerine bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince kadının tedbir ve iştirak nafakaları ile tazminat miktarlarına yönelik isteminin kabulüne sair taleplerin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge adliye mahkemesi kararına yönelik davacı-karşı davalı erkek tarafından temyiz yoluna gidilmiştir. Davacı-karşı davalı erkek karşı dava dilekçesi ve dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşamasında kadının vajinismus rahatsızlığının bulunduğunu, cinsel birliktelikten ve tedavi olmaktan kaçındığını belirterek hastane kayıtlarına ve kadının hastaneye sevkinin sağlanarak alınacak hastane raporuna delil olarak dayanmıştır.

Yargılama sırasında da davacı-karşı davalı erkek kadının hastaneye sevki ve rapor alınması talebini yinelemesine rağmen mahkemece alınacak raporun dosyaya yenilik katmayacağı gerekçesi ile reddedilmiştir.

Dayanılan olgu ve vakıaların kanıtlanması konusunda taraflara imkan tanınması, "... yargılama hakkını içeren" hukuki dinlenilme hakkının bir gereğidir (HMK m. 27). Buna göre davacı-karşı davalı erkeğin delil olarak dayandığı hastane raporunun alınabilmesi için davalı-karşı davacı kadının hastaneye sevkinin yapılarak konuya ilişkin tesis edilecek raporla birlikte dosyada mevcut tüm deliller birlikte değerlendirilmek sureti ile karar verilmesi gerekirken, bu husus nazara alınmadan, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.