Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/8133 K.2022/10185

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından, istinaf başvurusunun reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Karşılıklı olarak açılan evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı boşanma davalarının yapılan yargılaması sonunda, ilk derece mahkemesince karşı davanın reddine, asıl davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın ferilerine hükmedilmiştir. Davalı-davacı erkeğin, istinaf konun yoluna başvurusu üzerine ilk derece mahkemesince ek karar ile çıkartılan muhtıraya rağmen eksikliğin yasal sürede tamamlanmadığı gerekçesi ile istinaf isteminden vazgeçilmiş sayılmasına karar verilmiştir. Karara karşı davalı-davacı erkeğin istinaf kanun yoluna başvurusu üzerine, bölge adliye mahkemesince esastan ret kararı verilmiştir.

Dosya kapsamından, ilk derece mahkemesince çıkartılan muhtıra ile istinaf kanun yoluna başvuru harcı 162,10 TL, istinaf karar harcı 59.30 TL, gider avansı 150,00 TL’nin yatırılması gerektiği belirtilmiş olup muhtıra davalı-davacı erkek vekiline 18.07.2021 tarihinde tebliğ edilmiştir. Dosya içinde mevcut olan 26.07.2021 tarihli sayman mutemedi alındısına göre, istinaf kanun yoluna başvuru harcı yatırılmıştır.

Bununla birlikte, temyiz dilekçesi ekindeki banka çıktılarından ve UYAP kayıtlarında mevcut olan 26.07.2021 tarihli tahsilat makbuzundan, kalan meblağ olan 209,30 TL’nin de yatırıldığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, bölge adliye mahkemesince, ilk derece mahkemesinin 21.09.2021 tarihli ek kararının kaldırılarak, davalı-davacı erkeğin istinaf taleplerinin esastan incelenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.