Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/8711 K.2022/8209

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek mirasçıları ... ve ... tarafından; kusur belirlemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı erkek tarafından açılan Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesinde düzenlenen evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukûki nedenine dayalı boşanma davasının yapılan yargılaması sırasında davacı erkeğin 07.11.2021 tarihinde ölümü üzerine dava konusuz kalmış, evlilik birliği ölümle sona ermiştir. Davacı erkek mirasçıları, davaya Türk Medeni Kanununun 181/2 maddesi yarınca kusur tespiti yönünden devam etmişlerdir.

Bölge adliye mahkemesince, Dairemizin 2022/1115 esas- 2022/3150 karar sayılı, 31.03.2022 tarihli bozma ilamını uyularak yapılan yargılama sonucunda, konusuz kalan boşanma davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalı kadının boşanmaya yetecek derecede kusurlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davacı erkek mirasçıları tarafından süresinde kusur belirlemesi yönünden temyiz edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince her ne kadar, davacı (müteveffa) erkek tarafından davalı kadına izafe edilen kusurların ispatlanamadığı, dinlenen tanık beyanlarının Türk Medeni Kanunun 166/1 maddesinde yer ... temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan, yeri ve zamanı somut olarak belirtilmeyen, sebep ve saiki açıklanmayan soyut izahlardan ibaret olduğu ve bu sebeple davalıya kusur olarak yüklenemeyeceği gerekçesiyle davalı kadının boşanmaya yetecek derecede kusurlu olmadığının tespitine karar verilmiş ise de;

yapılan yargılama ve toplanan delillerden sağ kalan eş olan davalı kadının evlilik birliğinin devamı sırasında ... görevlerini ihmal ettiği ve kanser hastası olan erkeğin hastalığı ile ilgilenmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca sağ kalan eş olan davalı kadının boşanmaya sebep olacak şekilde kusurlu olduğunun tespitine karar verilecek yerde yazılı şekilde kusurlu olmadığının tespitine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.