Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/8933 K.2022/8483

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından tazminat miktarları yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise tazminat miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre davacı-karşı davalı erkeğin tüm, davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-İlk derece mahkemesince kurulan hükümde davalı-karşı davacı kadın yararına 250.000 TL maddi, 150.000 TL manevi tazminata hükmedilmiş, kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine, bölge adliye mahkemesince tarafların istinaf istemlerinin ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince verilen esastan ret kararının taraflarca temyizi üzerine Dairemizin 26.01.2022 tarihli ilamı ile kadın yararına hükmolunan tazminatların az olduğu gerekçesiyle hüküm bozulmuştur. İlk derece mahkemesince davalı-davacı kadın yararına bu kez 450.000 TL maddi, 400.000 TL manevi tazminata hükmedilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

İlk derece mahkemesince son kurulan hüküm bozma ilamında belirtilen ilkelere, bozmanın amacına uygun olmayıp davalı-karşı davacı kadın yararına hükmedilen maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50. ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.