Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/909 K.2022/1624

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından reddedilen kısım yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadın dava dilekçesinde 27.06.2014 tarihinde kesinleşen boşanma kararı ile velayeti kendisine bırakılan ortak çocuk 2011 doğumlu ... yararına iştirak nafakasına hükmedilmediğini, çocuğun ihtiyaçlarının gün geçtikçe attığını ve kendisinin de bu ihtiyaçlar karşısında yetersiz kaldığını beyanla ortak çocuk yararına aylık 2.500,00 TL iştirak nafakasına hükmedilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince kesinleşen boşanma kararı ile velayeti anneye bırakılan ortak çocuk 2011 doğumlu ... yararına aylık 650,00 TL iştirak nafakasına hükmedilmiş, hüküm davalı erkek tarafından kabul edilen kısım yönünden istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda ortak çocuk yararına hükmedilen iştirak nafakasının aylık 400,00 TL'ye indirilmesine karar verilmiş, hüküm bu sefer davacı kadın tarafından reddedilen kısım yönünden temyiz edilmiştir.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362/1-b bendi uyarınca "Miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar" temyiz edilemez. 02.12.2016 tarihli 6763 Sayılı Kanun'un 44 üncü maddesi ile de 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen ek madde 1 uyarınca temyiz parasal sınırlarının (HMK m. 341, 362) Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298 inci maddesine göre her yıl tespit ve ilan edilecek yeniden değerleme oranında artırılması öngörülmüştür. Karar tarihi itibarıyla bu miktar "78.630,00TL" olarak belirlenmiştir.

İlk derece mahkemesince verilen hükmün davacı kadın tarafından istinaf edilmediği de dikkate alındığında, temyize konu iştirak nafakasının bölge adliye mahkemesi tarafından azaltılmasına karar verilen toplam yıllık nafaka miktarı (650,00 TL - 400,00 TL = 250,00 TL, 250,00 TL*12 = 3.000 TL) karar tarihindeki kesinlik sınırı olan 78.630,00TL'yi aşmadığından 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi gereğince temyiz sınırı altında kalmakla verilen karar kesindir. Açıklanan nedenle, davacı kadının temyiz başvurusunun reddine karar vermek gerekmiştir.